VOORWOORD Hallo harde lezers. Allereerst wenst de redactie jullie een zalig kerstfeest en een gelukkig niewwjaar. Hier is dan de extra dikke AARDSCHOK. Helaas is deze nét iets te laat om als sinterklaaspresentje in je schoen te belanden. De prijs is zelfs 50 ct. lager dan verwacht werd. Diegene die te veel geld overgemaakt heeft, hoeft niet bang te zijn. Jullie houden dat te goed voor een later te bestellen AARDSCHOK. In deze AARD- SCHOK 0a. 32 canadese groepen en een ruime aandacht aan de groepen van de US Metal elpee. Verder 10 pagina’s elpeebespre- kingen en diverse concerten die er de laatste tijd geweest zijn in ons kikkerlandje. Harte- Uijic dani aan diegenen die ons gelukwensen gestuurd hebben betreffende ons éénjarig ju- bileum, Het nabestellen van AARDSCHOK 1 t/m 6 heeft geen nut (op is op). We hebben nog wel enkele nummers 7 en 8. AARD- SCHOKKEN vooruit bestellen kan ook, (max.3) door 1.4.20 per nummer over te maken op gironummer 4144823 [Link]. Stefan Rooyackers te Eindhoven. Voor Belgen 70 BF in een envelop naar onze postbus sturen. Voor vragen, antwoorden, kerstkaarten of felicitaties schrijven naar: AARDSCHOK, Postbus 4283, 5604 EG Eindhoven. Alsje voor 100% zeker antwoord op je brief wilt, sluit dan een postzegel bij je brief in. En vergeetje eigen adres (in BLOKLETTERS) niet te vermelden. De redacti AARDSCHOKDAG 30 JANUARI TE EINDHOVEN AARDSCHOK organiseert op 30 januari 1982 om 14.00 uurin zaal deffenaarte Eindhoven een AARDSCHOKDAG. Er zullen op deze dag optredens verzorgd worden door 4 groepen. O.a. de winnaar van onze populari- teitspoll van meestbelovende groepen BITCHES SIN en ook de Nederlandse groep VANDALE, Er zullen ook diverse fanclubs aanwezig zijn. Verder zullen er op een groot- beeldscherm video's vertoond worden (van o.a. RAVEN en PICTURE). Aangezien de grootte van de zaal zijn er maar een beperkt fantal toegangsbewijzen. Kaarten kun Je bestellen door fl. 11.-- (per kaartje) over te maken op gironr. 4066224 tn.v. Mike van Rijswijk te Eindhoven. De kaartjes liggen dan bij de ingang voor jeklaar. DeEffenaar is 120m. van het Centraal Station verwijderd. Redactie: Michel van de Moosdijk Stefan Rooyackers ‘Metal Mike van Rijswijk Voorkant: Foto: Metal Mike Logo: Johan Dollekamp Reclametekeningen: Metal Mike en Rik ‘Typewerk: Marijke Koggel Foto’s: Metal Mike en Michel v.d. Moosdijk DANK AAN: Henri Chaussel Peter Morticelli Jac en Robert Matthy Verkuylen Clark Zeebregt Rob van de Veer Ron Quintana ‘Tjerk en Jan (WEA) Lou Beerens Ian en Pete Toomey Jan Spiljard Dick Pierre (CBS) Mickey van Parera (Phonogram) Mike, Varney, Carlos, Brian Slager, Thor Hirak, Martin Mens, Hanneke, Anja en Irene (Ariola), Henri Serton, Big Wim (BVM), EBU, Frits en Eloo Gijsbertse, Mevr. Koggel, Dick Pierre (CBS), Harry Dijkema, Paul Birch, Rv. Dulkenraad (CNR) John Watson, Gian Jansen, De vrouwtjes van Easy Livin’, Freddy Luppens, Leon, Berry en Willem (allen Mojo), Speciale dank: PLATO ZWOLLE. Bodine zoekt met spoed zanger. Bel: 070 - 636516.@ U.S. METAL Headbanger, geweldig nieuws! Gitaarfana- ten opgelet!! Het is eindelijk zover, de Heavy Metal staat op het punt in Amerika door te breken. In Engeland werd het begin van de HM ingeluid door de legendarische elpee "Metal for Muthas’ (met o.a, Iron Maiden, Angel- witch, Samson, Praying Mantis en’ de E.P. Band). Een dergelijke elpee is nu ook in Amerika verschenen. Reden genoeg om hier eens uitgebreid op in te gaan. Daardeze elpeo epheel gefinancieerd is door Mike Varney zullen we het eerst over hem hebben, Mile Varney is DE kenner van Amerikaanse HM groepen bij uitstek. Hij heeft maar liefst5000 rock elpees. Zijn eerste elpee kocht hij dan ook al toen hij vijf was. Drie jaar later begon hij gitaarlessen te nemen, Hij was toen bein- vloed door Hendrix, Midden zeventiger jaren speelde hij in de punkgroep The Nuns. In'78 speelde hij met John Cippolina (Quicksilver) in The Rocky Sullivan Band, Twee jaar later besloot hij samen met zanger Martin Balin (Jefferson Starship) een rock-opera op touw te zetten. De elpee die hieruit voortvloeide beet Rock Justice en hierop spelen ook twee Yen T leden mee (zie AARDSCHOK 7). In datzelfde jaar studeert hij ook nog even cum laude af. Hersens had hij dan ook genoeg. Hij dacht, in Europa breekt de eneHM bandnade andere door. Amerika moet het hebben van Van Halen en de slechts regional bekende Riot en Y en T. In Europa en Canada lopen talrijke gitaarhelden rond (M. Schenker, Ulrich Roth, Frank Marino) zou dat in Amerika ook niet 20 zijn??? Het antwoord Was gauw gevonden. De platenmaatschap- Pijen zijn alleen maar geinteresseerd in Groepen die een top 40 hit kunnen maken. Er bleef dus maar één ding over: zelf een elpee maken. Twee jaar lang was hij op jachtnaar Amerikaanse HM bands. Op het moment dat hi) zo'n 250 demo's had, koos hij de 10 beste bands en liet van deze (op Kosten van de groep) é6n nummer in de studio opnemen. Bij het selecteren van al diegroepen werd vooral gelet op de gitarist. Deze moest niet alleen Tazendsnel zijn, maar de solo's moesten ool Rog ingewikkeld zijn (dus geen twee vinger- solo werk), Om de elpee te kunnen uitbrengen richtte Mister Varney zelf een platenmij. op ge- haamd Shrapnel Records (een Shrapnel is en granaat met afzonderlijke kogels). Hetis de bedoeling dat in de toskomst hierop nog iieer (en uitsluitend) HM elpees op witge- bracht worden. Om het verhaal over Mike Varney af te sluiten, hij speelt op dit moment in’Cinema’, een groep waarin ook ex-Randy fanson bassist en drummer spelen. ‘Terug naar de elpee. De hoes van USMetal Unsung guitar heroes is zeker zo mooi als de muziek. Hierop een leger dat in de aanval gaat met gitaren als wapen. De gezichton van die soldaten komen overeen met die van de gitaristen van de groepen. Kr lopen echtor nog meer bekenden op het strijdperk rond zoals Mike Varney en Jimi Hendrix. We zullen nu de groepen onder de loep nemen. Lees dit goed, want er bestaat con grote kans dat verscheidene van deze groepen DE nieuwe HM bands van Amerika gaan worden. Uiteraard houden wo jullie hiervan op de hoogte. Om maar meteen met de dour in huis te vallen, de eerste groep van de elpee vind ik tevens de beste. De groep heet Chumbi en het nummer heet toopasselijk "US Motal”. Deze groep heeft een geweldige show met gitarist EM Kay in de hoofdrol. Voel gitaristen slaan hun gitaar tijdens de show kapot. EM houdt hier niet van. Hij laat zijn gitaar explodoren!! Getuige de vele foto's die wij van Chumbi gekregen hebben, brengtChumbi een science fiction achtige show. Chumbies 2ijn dan ook astronauten uit de ruimte. De muziok 3die Chumbie bij deze geweldige show ten gehore brengt is wat langzame space-achtige rock. Hierdoor valt er voor de echte bangers alleen nog maar te genieten van de gitaarso- o's. Gelukkig is het nummer "US Metal” op deze elpee totaal anders. Opvallend bij dit nummer is de erg hoge zang. Z6 hoog zelfs, dat je bijna niet meer hoort wat hij zingt Vandaar dat we de teksten van dit nummer opgevraagd hebben. We live for rock, break all the rules. Rockin’ on, rollin’ away, California Detroit too We're gonna play some heavy metal for you. Alright come on. US Metal, livin’ free US Metal, you've got me Rock on, rock on (onmenselijke solo) Cruisin in you car, walling too Man we've got something new for you California Detroit too Were gonna play some heavy metal all for you Driving in the street, playing all night US six string players, know were doin’ it right US Metal, livin’ free US Metal, you've got me (scheursolo) De tweede groep heet Exxe (spreek uit ex). Deze uit Novato (bij San Fransisco afkomst ge groep bestaat zo'n drie jaar. Het numme "Look into the light” is geschreven door ¢ gitarist Henry Hewitt en zanger Mark Tate. Dit is het enige nummer op deze elpee dat icts weg heeft van de Engelse HM groepen. D andere groepen hebben een typisch Amer kaanse sound (4 la Y en T en Riot). Mister Varney heeft de eerste drie nummer van de elpee geproduceerd, dus ook de derde groep met de moeilijke naam Gilles-Mem blin Assault. De naam is echter wel te begrijpen als je bedenkt dat deze tweemans! formatie bestaat uit Bob Gilles en Dan Memblin. Bob, 18 jaaroud, speelt pas vijfjaar gitaar. Met zijn 16 jaar is Dan het jongste groepslid van deze elpee. Hij speelt 8 jaar gitaar en ook de zang en drum zijn van hem afkomstig, Beide gitaristen hebben gitaarles gehad van Mike Varney, maar (zo zegt hij zelf) ze spelen hem nu zonder moeite onder tafel. Na het uitstekende "No Time” van Gilles-Memblin Assault komt "Outta line” van Whizkey Stik. Dit nummer opent met keyboardwerk & la Deep Purple. Als je de razendsnelle solo weglaat lijkt dit nummer veel op White Spirit, De geweldig sterk bezette A-Kant sluit af met het instrumentale “Damascus” van Issak Newton. Issak New- ton bestaat al sinds 1974. Dit trio heeft echter niet meer dan 6én Single gemaakt. In de groep spelen twee broers, waarvan de gitarist Scott Roseman beinvloed is door Blackmore, Hoewel Scott's favoriete groe- pen Priest, Y en T en AC/DC zijn, heeft Damascus” erg veel weg van Rush. Mocht je na het draaien van deze elpeekant nog niet met zware hartkloppingen of een gebroken headbang nek zijn opgenomen, draai dan de plaat voorzichtig om, Kant B opent met The Rods "Gettin’ Higher”. Dit aardige nummer wordt voorafgegaan door het oorverscheur- ende AARDSCHOKKENDE "In your Pan- ties". Deze beide nummers staan ook op deeorste Rods elpee ‘Rock Hard’. Je vindt een uitgebreid Rods verhaal in AARDSCHOK 8. We hadden onlangs nog een interview met deze groep. Voor de AARDSCHOK lezers uit Zweden, Engeland, Frankrijk, Canada en Amerika hebben we dat interview bij wijze van experiment geplaatst in het Engels. Why did Stephen Starmer leave the band? PETER MORTICELLI(manager): Dave and Carl felt that The Rods could progress much faster with a different bass player. They are still very close friends with Stephan. He is not playing in a group anymore. He has retired from the music business. Why did you record your ‘Rock Hard’ album? PETER: The Rods have always been innova- tors (uitvinders) when it comes to spending large amounts of money which they don't have. DAVE: Because nobody was smart enough to give us a recording contract up to that point. CARL: We knew it would be a good way to meet chicks. How is your new album doing in the States? CARL: We really feel pleased about the reaction we've been getting. PETER: The Rods album has gotten very good airplay into the USA in spite of the fact that Arista Records is asleep most of the time. How is the reaction of the press on your Ip.? PETER: There is almost no heavy metal press in the US. Those faggots still think that new wave is going to the big. DAVE: I don’t read the articles, I measure them to see how big they are. GARRY: That's how I select the girls, I go outh with..the Braille Method! Js there a single released? PETER: No DAVE: We are lucky that Arista even bothered to realease the album. How did you get in touch with Mike Varney? PETER: Actually, he called me after he accidentally discovered the ‘Rock Hard’ album in the garbage can ata radio station in California, Mike Varney is a very young, very crazy but very intelligent person. We ‘speak to each other on the phone all the time, but have never met in person because we live 3,000 miles away from each other. The song on'U.S. Metal’ is only called "Gettin’ Higher” for legal reasons. It would have cost Varney twice as much for publishing royalties if both titles were included, so I gave him a break. He deserves it for being crazy enough to want The Rods on his album. Have you supported well known bands? CARL: We can’t even support ourselves! DAVE: Yes, Judas Priest, Joe Perry, B.0.C., Ozzie Osbourne, Danny Joe Brown, Foghat and many others had the privilege of having ‘The Rods open for them. Is there a Rods fanclub? DAVE: It's handled out of (toevertrouwd aan) our manager's office. PETER: Thank you! What are your future plans? GARRY: To get a lot more chiks. DAVE: We will start our second album as soon as the record company will stop trying to interfere with us. Could there be a change to see The Rods in Europe? PETER: We have been offered some tours recently but Arista Records will not give us the financial assistance we need. Isthere any further news you want to tell us? DAVE: We heard a rumour that Dutch girls are the most powerful lovers in the world and we just want all your readers to know that ‘The Rods will find out if this is true in person! Who is that gorgeous gal in the photo? broom CARL: We never ask questions or names. GARRY: I can assure you that it was not my sister. Who's the gigantic colossus in the photo? (Zie AARDSCHOK 8, pag. 3) CARL: That is Dave's younger brother. GARRY: He is Dave's personal bodyguard. He protects Dave from all the hot women and angry boyfriends. DAVE: He isa security guard at a concert we we played at.Your best experience? DAVE: That usually happens after the lights are turned off. I get turned on! Ambitions? CARL: Women GARRY: More Women DAVE: The most women. But I also want to play loud in frontof alot of people. That is my, never ending quest, And after that...pussy. Uiteraard staat er op een elpee waarbij het om de gitarist gaat ook een "Eruption”- achtig nummer. Hiervoor koos Mike Varney Greg Strong. Deze 19-jarige floepert is beinvloed door Jeff Beck, Frank Marino en GREG STRONG Michael Schenker. Hij is op zoek naar een geschikte [Link]. In afwachting daarvan heeft hij alvast een solo elpee opgenomen. The Snake” is hiervan een voorproefje. Hoewel de naam Reddi Kilowatt veel beloofd vind ike dit de minste groep van dezeelpee. In "78 richtte Terry Kilgore (guitar) dit heavy trio op. (Terry Kilgore heeft nog in zijn kinderjaartjes samen met stadgenoot Eddie van Halen gespeeld). In '80 komt dezangeres keyboardspeelster Debbie Dynche bij de groep. Daar ik dit vrouwtje niet op de elpee hoor vermoed ik dat de opnames van "Liquid Lady” voor die tijd plaats vonden. Als dat zo zou 2ijn dan vervallen misschien mijn twee bezwaren tegen deze groep: slechte zang en kaalheid. Op ieder nummer van de elpee staat uiteraard een onbeschrijfelijke gitaarsolo. De beste gitarist van deze gitaarhelden is voor mij Lyle Workman. Deze 23-jarige knul is gek op iedere gitarist die goed is (0.a. Jan Akkerman). Op dit instrumentale nummer "Code 3” speelt hij ook de bass George Perry speelt drum. Op dit moment spelt hij in een hardrock trio genaamd Kronix De elpee wordt afgesloten met "Rockin’ Disease” van Toyz. In '79 werd dit heavytrio opgericht. De gitarist Rob Lyndall laat op dit nummer een wat Schenker-achtige solo horen (op een door hem zelf gemaakte gitaar)Rob heeft inmiddels Toyz ver- laten en speelt nu bij Tank Hierin spelen ook nog Bill Berends (ex geluidtechnicus van Blackfoot), zijn broer Ri- chard en Rich Harter. (die samen met ex-Derringer gita- rist Cunningham en ex Riot bassist Kip Leming in de groep Mistress gespeeld heeft) Je kunt de elpee bestellen bij: Mike Varney,[Link] P, Novato, California, 94947 USA Kosten : luchtpost (10 dagen 12 dollar 60 per boot (30 dagen) 10 dollar. Stefan In Amerika lopen op dit moment 4 binken rond die het in Amerika waarschijnlijk helemaal gaan maken. De uit Hollywood California afkomstige groep heet Motley Crite: Vince Neil (21): vocal. Mick Mars (25): guitar, vocal. Nikki Sixx (22): bass, vocal. Tommy Lee (21): drums, vocal. Nikki Syxx is de inspirator van de groep, we kennen hem nog van ‘London’, (Elpee!) Er zijn 3 redenen waarom de groephet wel ver zal schoppen: 1) Ze zien er sexy uit. (Dit telt vooral in Amerika erg mee). 2) Coffman & Coffman productions stopt erg veel geld in de promotie van deze pas 9 maanden oude groep. 3) Hun muziek is erg commercieél. Zelf zeggen ze wat weg te hebben van Scorpions, maar zoveel fantasie heb ik niet, Tis houd het op Storm, Cheap Trick en vooral ‘The Sweet. Métley Crile heeft een single gemaakt "Stick to your Guns"/"Toast of the Town”. Verder staan op hun demo nog:”Pu- blic Enemy no.1" en het sterke Van Halen- achtige "Take me tothe top”. In december '81 komt de debuutelpee uit in Amerika op ‘Leather Records’. Amerikaans succes lijkt verzekerd, maar of Motley Crile ooit een stevige poot op Europese bodem zal krijgen betwijfel ike. We stelden nog een paar vragen aan manager Allan Coffman. Wat is jullie voornaamste optreden geweest? Dat komtbinnenkort. Motley Criiezal dan als hoofdact te zien zijn inde bekendste concert- zaal van California: Roxy Theater. Kun je wat meer vertellen over de elpee? Deze is in 5 weken tijd opgenomen in Hot city west in Hollywood. Hierop staan 10 num- mers geproduceerd door de duitser Michael Wagner. Waarom komt de elpee uit op zo'n klein label? We hopen als nog een grotere platenmaat- schappij bereid te vinden de plaat uit te brengen. Maar tot nu toe is dat niet gelukt omdat we te hard zouden zijn. Komt de elpee uit in Europa? Dit jaar nog ga ik naar Europa om een geschikte platenmaatschappij te vinden. Tevens probeer ik een Europese tour te organiseren voor januari ’82. Tot dan! Stefan 7CANADA - slot We zullen je eerst nog even vertellen waar je welke canadese groepen kunt naslaan: AARDSCHOK 3: Rush, Teaze, April Wine, ‘The Hunt, Trooper. AARDSCHOK 4: Triumph, Moxy, Zon, To- ronto, Reckless. AARDSCHOK 5: Hammersmith, Wireless, Frank Soda and the Imps, Goddo. AARDSCHOK special: Frank Marino. AARDSCHOK 8: Anvil. @ PAT TRAVERS De uit Toronto afkomstige Patrick Henry ‘Travers krijet op 12-jarige leeftijd zijn eerste gitaar. Met behulp van een boek leert hij zichzelf spelen. Zijn eerste groep heet Red Hot. Travers speelt rockabilly muziek en erkenning blijft uit Op 20-jarige leoftijd neemt hij het besluit om naar Engeland te gaan. Hier leert hij al vrij vlug bassist Peter "Mars’ Cowling en ijn manager David Hemmings kennen. Met Cowling en twee andere muzikanten, die via een advertentie gerecruteerd werden, werd er een demo opgenomen. Met deze demo ging Travers de platenmaatschappijen af en dat leverde een contract op bij Polydor. Op de in "76 uitgekomen elpee heeft Travers Roy Dyke in de band genomen als drummer. Deze Roy Dyke heeft in het verleden nog eens een elpee opgenomen met Jon Lord (Deep Purple). De eerste elpee is onderhevig aan meerdere muzikale invloeden(blues, rock, rock and roll en zelfs blue grass muziek). Het is voor Travers dus duidelijk zoeken geblazen naar een eigen stijl. Travers heeft op deze schijf nogal wat covers opgenomen o.a. het rock and roll nummer "Mabelline” van Chuck Berry. Volgens Travers kwam dit omdat hij nog niet voldoende eigen nummers had, Kant A kan ik kwalificeren als uitstekend. "Stop and Smile” en "Feelin’ Right” zijn twee uiter- mate lekkere rockers. Het meest opvallend vind ik de versie van [Link]’s Magnolia”. Ben rustig nummer met een uutbiinxenue ‘Travers op zang, orgel en gitar. Vooral de gave vervormde gitaarsolo op dit nummeris om uit de bol te gaan. Op "Males no Differen- ce” maken we echt kennis met het ronkende baswerk van Cowling. Uiteraard op dit nummer weer flitsend, gierend en spetterend gitaarwerk van ‘The Master’himself. Kant B is heel wat wisselvalliger maar zeker niet slecht. "Boom Boom” is sterk. "Mabelline” krijgt cen Travers-behandeling (dus gierend gitaarwerk). Het blue grass nummer "Hot Rod Lincoln”is eigenlijk een complete giller. Als vader Abraham dit nummer op zou nemen kan ik het nog wel waarderen. "Asmy live flies” is weer erg goed en dit geldt ook voor het afwisselende nummer Medley” Part 1 en 2 Voor een debutant is het zondermeer goed wat Travers op deze schijf heeft gezet en uiteraard veelbelovend. Wei- nig groepen of artiesten hebben de capacitei- ten in huis om na een goede eerste elpee een betere tweede elpee te maken. Pat Travers, Mars Cowling en de nieuwe drummer Nico Me Brain hebben die capaciteiten wel, want de in °77 uitgekomen ‘Makin’ Magic’ elpee doet zijn naam alle eer aan. Voor hartpatién- ten en disco lulletjes zijn de eerste twee nummers "Makin’ Magic” en "Rock ’n Roll Susie” beslist niet aan te raden. Travers en zijn maten scheuren, bassen en beuken er zo hard en snel op los dat de posters aan de muren beginnen te wapperen. Wat een onvoorstelbaar gemeen gitaarwerk! Verder op deze kant A nog het goede” You don't Love me”, Draai je de plaat om dan hakt Roy Dyke (die op dit nummer desticks hanteert) er met- een op los en knalt "Statesboro Blues” uit je boxen. Op dit nummer kondigt Travers zelf de solo al aan. Kerst krijgt [Link] dreun om de oren. Darna zingt Travers But That's O.K because I still got My Guitar. Redden wie zich redden kan is dan het advies want Pat govit er weer een akelig hoge solo uit. Na dit nummer krijgen we eerst een intro uit de rimboe te horen alvorens "Need Love” begint. Ook dit nummer en het daarop volgende "Hooked en Music” verdienen het predikaat toplrlasse. Vooral op "Hooked on Music” een sterke Travers op gitaar en Cowling die weer vette Baslicks laat horen. Passende afsluiter is het fenomenale "Stev- vie”. Op dit nummer horen we Travers vermanend spreken tegen zijn broertje (een vechtersbaasje, drinkebroer en rokkenjager) Muzikaal gezien is dit nummer misschien wel het beste van de gehele elpee. 'Makin’ Magic’ nog niet in huis? Dan nu ophouden met het lezen van deze AARDSCHOK en in volle sprint naar je platenboer. Nog in "77 verschijnt ‘Putting it Straight’. Op de hoes zie je Pat op auditie bij de Polydor-directeur. De directeur zit in een kamer met foto’s van filmsterren uit de jaren 50. Dan verschijnt Pat en de directeur Kijktt hem nogal sceptisch aan, Op de achterkant van de hoes zie je het resultaat. Alle foto's hangen scheef, de bloemen zijn verwellkt en de haren van de directeur staan stijf overeind. Traverslacht tevreden, Dit alles lijikt te duiden op een klasseplaat. Dit is echter niet helemaal waar. *Puting it Straight’ is zeker niet slecht maar kan mij ‘Makin’ Magic’ niet doen vergeten. Travers laat op ‘Puting it Straight’ ook zijn virtuositeit op toetsen horen en eerlijk gezegd zat ik daar niet op te wachten. Op het, instrumentale "Off Beat Ride” is zelfs nog zeer storend saxofoonspel te horen, Ook moet, ik constateren dat er op enkele nummers de zang wat commercieéler klinkt. Echte uit- schieter op deze plaat is "Live in London” terwijl ook ‘Gettin’ Betta’ instrumentaal aardig is. Op dit nummer af en toe wat commercieéle zang, ‘Putting it Straight is de afsluiting van de Engelse periode van Pat Travers. De platen zijn redelijk ontvangen door de pers maarvan echte erkenning isnog geen sprake. Vandaar dat Pat Travers zijn geluk gaat beproeven in Amerika, Nico Mc Brain wordt ontslagen (hij speelt nuin Trust) en in zijn plats komen twee Amerikanen. Dit zijn Tommy Aldridge (drums) en Pat ‘Thrall (gitar). Aldridge is afkomstig van Black Oak Arkansas en Pat Thrall heeft in Automatic Man gespeeld, Het eerste resul- taat van de vier heren is ’Heat in the Street’. De komst van de twee nieuwelingen heeft de groep goed gedaan. De muziek op’ Heat in the Street’ is vooral qua composities wat ingewikkelder dan voorheen. Ook op dit nummer hoor je Travers weer op toetsen maar dit keer alleen in begeleidende functie. Het is (gelukkig) het gitaarwerkvanTravers en Thrall dat de boventoon voert. De solo’s gieren dan ook weer van alle kanten om je oren, Op kant A zijn vooral "Killers Instinct” en het fraaie instrumentale “Hammerhead” mijn favorieten. Ook het zeer afwisselend klinkende "I tried To Believe” is het aanho- ren meer dan waard. Op kant B vind je om te beginnen "Go all Night” een vooral instru- mentaal goed nummer. De achtergrondvoca- len van Pat Thrall vind ik in dit nummer niet, passen. “Evie” is weer een typisch Travers nummer met goed solowerk van beide gitaristen die regelmatig in duel gaan. Daarna kun je nog genieten van het abnor- maal mooie instrumentale “Prelude” met schitterend baswerk van Mars Cowling, Van de afsluiter”Oneforme And onefor You” ben ikniet kapot. Het klinkt wat te zoet en ik vind dit nummer niet bepaald in de stijl van de groep passen. Met ‘Heat in the Street’ heeft, ‘Travers ook het nodige succes in Amerika. In april '79 is de groep in Nederland voor een tweetal concerten met Journy, Collega Mike was aanwezig bij 66n van dieconcerten en hij zei dat de groep 26 goed was dat Journey weggespeeld werd. Travers en Trall deden voortdurend pogingen om elkaar af te troeven in snelheid, Dat is iets dat jezelf kunt beoordelen op de in '79 uitgekomen AARD- SCHOK 'Go for What you Know’. Deze live- elpee bevat 8 fantastische nummers, ik neem aan dat iedereen deze plaat heeft. In '80 komt’Grash and Burn’ uit. De titel ishard, de plaat is een diepe teleurstelling. Zelf zegt Pat ‘Travers: "Ik had zin om nummers te schrijven die op keyboards gebaseerd wa- ren”. "Ik wilde ook van mijn reputatie als gitarist af”. Het getuigd natuurlijk van moed om zo'n elpee op te nemen. Travers moet ongetwijfeld geweten hebben dat dit product zijn fans mateloos teleur zou stellen. De fans verwachten een plaat vol gaaf gi- 3taarwerk. Daarom heb ik toch bewondering voor Travers die niet een formule tot op het bot af wil kluiven maar durft te veranderen, De plaat kent drie goede nummers n.1. "Can't be Right”, ”Snortin’ Whiskey” (dat nummer dat Alfred al 365 keer gedraaid heeft) en "Born under a Bad Sign”. De rest is zeer zwak. Travers had best zijn songs wat steviger kunnen maken en ze toch op toetsen baseren. Nu zijn het slappe nummers. Het dieptepunt vind ik wel het reggae-nummer “Is This Love”. Hoe kan Travers in hemels- naam een nummer van zo'n afgekeurde pindaplukker uit Jamaica opnemen? Nog voor deze elpee opgenomen werd kondigde Pat Thrall zijn vertrek aan. Hij wilde een nieuwe band formeren en hij verlaat dan ook de groep. Tot op heden hebben wij nog niets van hem vernomen. Dat ook drummer Tommy Aldridge zijn biezen pakte was cen verrassing, Hij speelde cerst een blauwe maandag met Gary Moore maar zit nu bij Blizzard of Ozz. Dan is het zoeken geblazen naar nieuwe muzikanten. Er komt uiteinde- lijk een nieuwe drummer. Dat is Sandy Gennaro (0.2. ex-Black Jack en Steppenwolf) Met hem en Cowling als begeleiders neemt Travers de elpee "Radio Active’ op. Travers verklaarde dat hij op deze plaat de gitaar weer als uitdaging zag. Nu Pat Thrall weg was moest ik ook zijn gitaarwerk overne- men. Het was fijn om weer Rock te gaan spelen, Thrall en Aldridge spelen op de plaat nog één keer mee. Op kant A treffen we vier goede tot redelijke nummers aan. Het gitaar- werk van Travers is goed maar het mist afen toe snelheid. Op kant B kan ikchelaas slechts één redeliji nummer vermelden. En dat is de ballade "Play it like you see it” met zeer subtiel gitaarwerk. Van het instrumentale “Electric Detective” ben ik niet zo gechar- meerd. Dit nummer wordt overheerst door toetsen- en spaceinvloeden. Dat vind ik niet bij Travers horen. Het lijkt mij dat de wilde 10 haren er bij Pat Travers af zijn en dathijin het vervolg meer van mulke elpees zal opnemen, Van mij krijgt hij voorlopig het voordeel van de twijfel Michel @ MAX WEBSTER Deze uit Toronto afkomstige formatie komt in '76 in het nieuws d.m.v. hun eerste elpee “Hangover. De groep bestaat dan al enige jaren. Doordat Rush-producer Terry Brown wel wat in het viertal ziet kan men een platencontract bemachtigen. De groep is echter in Amerika en Europa nooit doorge- broken mede door hun muziek. De groep creért op ‘Hangover’ een eigen stijl die onderhevig is aan vele invloeden. Natuurlijk rockinvloeden maar zeker ook symfonische en later ook jazz. Max Webster maakt muziek waar je aandachtig en meerdere keren naar moet luisteren om het een en ander te gaan waarderen. Op Hangover staan enkele leuke en ook bizarre tracks ("Toronto Tontos") Verder weet de groep uitstekende ballades te componeren. Uniek feit is dat Max Webster een vaste tekstschrijvererbij heeft (Pye Dubois) die echter geen enkel instrument bespeelt, De in "77 witgekomen ‘High Class in Borrowed Shoes’ is iets steviger dan de debuutelpee. De uit naast gitarist/zanger Kim Mitchell, Terry Watkin- son (zang, toetsen) en Mike Tilka (bas) bestaande groep heeft dan in Gary Me- Cracken een nieuwe drummer. Kant A van High Class in Borrowed Shoes is te kwalifi- ceren als uitstekend met het pittige titelnum- mer en de ballade “Words to Words” als uitschieters. Op kant B zijn ‘Rainchild’ en Context of the Moon’ de beste tracks. De plaat doet niet veel en dat kan ook gezegd worden van het in "78 verschenen ‘Mutiny up my Sleeve’. Max Webster heeft meer bekendheid als zijnde de eeuwige support-act van Rush Mutiny up my Sleeve’ is minder dan de vorige plaat maar kent toch wel enige goede tracks zoals "Lip Service” en "The Party” Mike Tilka heeft dan de bas afgegeven aan Dave Myles en heeft plaatsgenomen achter de productieknoppen. De eerste plaat die ik van Mrx Webster kocht was de in 79 verschenen ‘A Million Vacations *. Een miskoop dacht ik toen ik de plaat gehoord had. Later na vele malen draaien moest ike mijn mening toch enigszins herzien. In vergelijiingmet de andere studioelpees is’A Million Vacations’ m4, toch het minste. Het begon Max Webster [Link] aan originaliteit te ontbreken, De muzikale formule die de groep tot dan toe gevolgd had was tot op het, bot afgekluifa. Ook de live elpee, ‘Live Magneticair’ stelt hopeloos teleur. Tijdens de opnamen van de in’80 verschenen ‘Universal Juveniles'verlaat Terry Watkinson de groep even later gevolgd door Dave Myles. Met de ijlings te hulp geschoten vrienden Geddy Lee, Alex Lifeson en Neil Peart wordt de elpee alsnog afgemaakt. (Zie AARDSCHOK 1,).Het resultaat is een uitstekende kant A met 0.a."Check” en “Battlescar”. Kant B is iets minder maar zeker nog de moeite waard. Zoals bekend bestaat Max Webster niet meer. Het laatste nieuws dat rondom de leden van de groep bekcend is, is dat Kim Mitchell bezig zou zijn met een soloelpee HEART Heart wordtin’72 te Vancouver opgericht. De eerste jaren speelt men veel in kleine Canadese clubs. In '76 wordt de eerste elpee opgenomen die de titel ‘Dreamboat Annie’ meekrijgt. 'N terechte titel want dit nummer staat maar liefst drie keer in korte versie op de elpee. Met deze elpee breekt Heart meteen door in Canada, Amerika en ook in Nede1 land. "Magic Man” en “Crazy On you’ worden grote hits in ons land. De door de zusjes Ann en Nancy Wilson gecomponeerde hardrockers zijn een lust voor het oor (en de dames een lust voor het 00g). Mijn favorieten op de elpee zijn "White Lightning and Wine” en "Sing Child”, In het voorjaar van 1977 komt ‘Little Queen * uit. Ook deze plaat levert Heart weer hits op zoals het keiharde “Barracuda”. Dan krijgt de groep moeilijk- heden met de platenmaatschappij Mushroom waar de eerste elpee was opgenomen. ‘Little Queen werd opgenomen bij Portrait). Heart moest contractueel nog een elpee afleveren en dit wordt ‘Magazine’. Je kunt horen dat er met de pet naar is gegooid. Op ‘Magazine’ staan wat ballads, stokoud live-materiaal en het zeerzware "Devil's Delight”. In "78 wordt “Magazine " voor een gedeelte opnieuw opgenomen en als picture-dise uitgebracht. ‘Dog and Butterfly’ is danal verschenen. Dog is synoniem voor de rock en Butterfly voor het zoete [Link] nummers zijn het live opgenomen "Cook with Fire” en “Straight On". Sologitarist Fisher vertrekt na deze elpee. Dat wordt opgevangen door Nancy Wilson die nu ook sologitaar gaat spelen. In’80 komt de groep ijzersterk terug met "Bebé Le Strange” Ik vind deze pleat na ‘Dreamboat Annie’ de beste Heart elpee. Vooral de nummers ‘Break’ en ‘Rockin’ Heaven Down’ vind ik te gek. Hier laat An Wilson horen wat ze vocaal in haar mars heeft (en dat is niet niks). Begin dit jaar verschijntereen soort compilatieelelpee met daarop wat hits en op kant B live nummers. Die live nummers zijn op zich best te pruimen maar de meeste zijn covers 0.2. "Rock'n Roll’ van Led [Link] grootste bezwaar is dat er geen nieuwe eigen composities op staan, Het is dus oude koek. Jammer, ‘Ann Wilson: zang. Nancy Wilson: zang, gitar, keyboards. Howard Leese: gitar, keyboards. Steve Fossen: bas. Mike Derosier: drums, percussie Michel a]B.T.O. Als er 66n groep is die Canada als hardrock- land in de belangstelling heeft gebracht dan is dit ongetwijfeld B.7.0. De groep werd in"70 opgericht onder de naam Brave Belt, In ’71 werd de groepsnaam veranderd in Bachman Turner Overdrive. Naast leider Randy Bach- man (leadgitaar en zang) bestond de origine- le line-up verder uit [Link] (bas, zang) Tim Bachman (gitar, zang) en Rob Bach- man (drums). In "73 komt B.T.O. 1 uit, Het geluid van de groep word in hoge mate bepaald door deruige stem van [Link] de snijdende solo’s van Randy Bachman. Nog n °73 verschijnt II en mede door de single Let it Ride” breekt de groep in eigen land maar vooral in de U.S.A. definitief door. Me- debepalend voor deze doorbraak is ongetwij- feld het constante touren van de groep. De muziek die op II staat is een voortzetting van wat op I staat. In 74 komtBlairThornton in de [Link] hem moet Tim Bachman wijken. Met Thornton als nieuwe gitaarbeul wordt in "74 Not Fragile witgebracht. Met de wereldhit “You ain't seen nothing yet” vergaart B.T.0. ook in ons land de nodige bekendheid. Er staan op Not Fragile echter veel betere nummers zoals het titelnummer en “Roll on Down the Highway”. Op dit nummer staat ‘voor mij een van de beste gitaarsolo's aller tijden. Zeer sterk is "Sledgehammer’.Dit nummer doet zijn titel alle eer aan vooral vanwege Turner's ruige ja haast schreeuwe- rige vocalen. Het is opvallend dat Turner vooral op de harde nummers zingt en dat Randy Bachman meestal de rustige num- mers voor zijn rekening neemt. De volgende drie elpees die B.7.0. daarna uitbrengt zijn stukken minder dan Not Fragile en de hoogtijdagen van weleer lijken voorbij. Viale na het verschijnen van Freeways )'77) gaat B.T.0. op toernee naar Japan. Van deze toernee wordt een live-elpee opgenomen en die is beslist niet slecht. Randy Bachman (de leider) verlaat in °78 de groep en hij neemt een solo-elpee op die Surviver heet. Niet veel bijzonders. C.F. Turner komt terug met een gereviseerde groep. Nieuwe bassist wordt Jim Clench (ex April Wine) terwijl C.F. Turner de bas voor de gitar verwisselt. Er wordt nog een krampachtige poging onder- nomen om het succes van weleer te bena- deren. Street Action (’78) is echter meer rock ‘n roll dan hardrock. Er staan welenige leuke nummers op zoals 0.8.”Down the Road” maar het kan mij allemaal niet bekoren. In’79 ver- schijnt Rock ‘n Roll Nights en deze schijf is van hetzelfde niveau als Street Action. Men ziet schijnbaar in dat er geen toekomst meer is voor B.T.O. want in het najaar van ‘79 houdt B.T.0. op te bestaan. Jim Clench vinden we later terug bij 4510 (aie AARDSCHOK no 2) terwijl Randy Bachman na zijn mislukte solo-elpee met Iron Horse op de proppen komt. Met deze groep scoort hij zowaar nog een hit in Nederland met het nummer "Lui-Louise”. Van B.T.O. is er ook nog cen greatest-hits schijf in de winkel verkrijgbaar maar hier staan de sterkste nummers helaaas niet op. 12 In’81 komt er een elpee van de groep Unior uit die "On Strike” heet. In deze groep trefi we naast Randy Bachman ook [Link] e ex-Trooper toetsenspeler Frank Ludwig aan. De elpee is niet bepaald van AARDSCHOX kwaliteit en ik vraag me af of we van Randy Bachman nog iets fatsoenlijks mogen ver- wachten. Michel SANTERS Santers is een jaar geleden opgericht. Al gauw waren ze te horen op de verzamelelpee "Home grown - Volume 3”. De optredens ble ven, beperkt tot Toronto. Kort geleden verscheen de debuutelpee van de broers San- ters en Rick Lazartoff, Het titelnummer van de elpee 'Shotdown in Flames’ is opgedragen aan Bon Scott. De betere nummers van de elpee hebben wat weg van ‘Oz’ of Fortress’, de mindere nummers zijn vergelijkbaar met middelmatige Goddo, Travers nummers. Het baswerk is vet, het drumwerk is technisch erg goed, maar het slaggitaarwerk had wel wat vetter gemogen. Santerselpee isnouniet de elpee waar je slapeloze nachten van zult krijgen, maar deze elpee een keer gaan beluisteren kan zeker geen kwaad. Een 75 voor Santers. RECKLESS De geschiedenis van Reckless is helaas kort, In AARDSCHOK 4 kun je de debuutelpee bespreking lezen. Deze elpee deed het in Engeland redelijk, maar in Canada zelf werd er noch door de schrijvende pers. noch door de radio ook maar enige aandacht aan geschonken. Reckless heeft maar één concert gegeven en wel als voorprogramma van Iron Maiden, Dit optreden werd mede door tech- nische problemen een ramp! Reckless ligtuit elkaar! Wel heeft de groep in de studio toentertijd ruim 40 nummers opgenomen, maar of we hiervan nog ovit iets zullen horen betwijfel iHELIX. In het midden van '75 ontstaat deze groep die afkomstig is uit het Canadese stadje Kitche- ner. De naam die de vijf leden aan de groep geven is The Helix Field Band. Als enigste originele lid overleeft zanger Brian Vollmer de vele personeelswisselingen, De eerste jaren speelt de groep alleen in eigen omgeving. In °77 wordt alleen de naam veranderd in Helix. Door constant toeren krijgt Helix in eigen land wat meer bekend- heid. In maart "78 komt de line-up waarmee de in "79 verschenen eerste elpee ‘Breaking Loose’ opgenomen werd tot stand. Die is: Brian Vollmer: zang. Brent Doerner: gitaar, zang. Paul Hackman: gitaar, zang. Bert Zurbrigg: bas. Brian Doerner: drums, zang. De stijl van Helix is te omschrijven als melodische hardrock met meerstemmige zang. ‘Breaking Loose’ is geen slechte elpee maar mist tempo en kracht, Hardste nummer is "Billy Oxygen”. De groep heeft wel de capaciteiten in huis om ijzersterke semi- heavy ballades te maken. Vooral het door Paul Hackman gecomponeerde’Wish I could be There’ is een klassenummer. "You're a Woman now” heeft ook enige sterke punten maar de tekst is zo zoetsappig dat ik de dames wil adviseren om een handdoek tussen de benen te leggen als ze naar dit nummer luisteren. Anders houden ze de boel beslist niet droog!!! We zijn in eind '80 aanbeland. Voor de zoveelste keer kent Helix wisselingen in de line-up. Bert Zurbrigg en Brian Doerner worden vervangen door Mike Uzelac en Leo Niebudek. In november '81 verschijnt de tweede elpee die "White Lace and Black Leather” heet, In vergelijking met de eerste elpee staan er nu wat meer harde nummers op de elpee. Dit is natuurlijk nooit weg. Vooral ‘Time for a Change’ (met flitsend gitaarwerk van Hackman en Doerner) is erg goed. Kant A kent twee goede en twee middelmatige nummers. Kant B_ begint uitstekend met "Hangman's Tree” dat zeer afwisselend klinkt. "It's what I wanted” en "Mainline" zijn commerciéle niemendalle- ties. "Women, Whiskey and Sin” issnel, goed gitaarspel maar heeft slechte achtergrond- zang. Het laatste nummer"Thought's that Bleed” is een erg rustig nummer dat ik persoonlijk wel leuk vind maar het heeft met hardrock weinig te maken. It zou voor aanschaf deze plaat maar eens heel goed beluisteren Michel LYNX behoort thuis tot het rijtje groepen die het net niet gemaakt hebben. LYNX bestaat uit: Mike Swartz: zang, gitar. Rob Swartz: lead gitaar. Bob Walker: bass. Sony Caputo: key boards. Rick Haberman: drum. De muziek van Lynx is het best te vergelijken met Whitesnake. De eersteelpee Missing is van '76. Beste nummers van de elpee zijn de laatste nummers van beide kanten: het harde “Lucifer” en de ballade "Holding on”. In ’78 komt de tweede elpee uit van Lynx: "Sneak attack”. Nou ja, Lynx van de bovenstaande bezetting is alleen nog Caputo overgebleven. De elpee is iets wat commer- cieler dan de debuut elpee. Het meest opvallende nummer is het 10 minuten durende, ‘Old Man’. Ken jaartje later komt "We are the people uit”. Hierop hoor je symfonische hardrock zonder gitaarsolo’s, al met al niet indrukwelend. BATTERED WIVES. Deze 4 knullen worden ten onrechte als zware jongens betiteld. De (in rood vinyl uitgeko- men) debuutelpee is een mix van pop, new wave en rock. Ook de live elpee kun je beter laten liggen. AVALON Deze vijf heren brengen symfonische hard- rock met erg veel samenzang. De in'77 uitge- komen elpee ‘Voice of Life’ valt in het straatje van Zon (eerste elpee) en Styx. 13Thor Niet te verwarren met de Amerikeanse rockgroep Marc Thor (met ex thundertrain’s gitarist Steve Silva) KEP ME DOGS WY Deze heavy rock formatie leverde in ‘77 een elpee af genaamd: "Keep the Dogsaway” (RC A). Naast het titelaummer krijgt alleen het erg zware nummer ”Thunder” een voldoen- de. Lips Door veel spelen kreeg Lips al gauw een goede reputatie in Toronto en omstreken, Ze waren dan cok te zien in een reklamespot op de tv. Verdere sucsessen waren: voorpro- gramma van Motorhead en een tour door Ca- nada met Girlschool. In begin '81 maakte Lips een uitstekende elpee genaamd ‘Hard'n Heavy’. De elpee en hoes waren reeds gedrukt totdat men te horen kreeg dat de elpee niet uitgebracht mocht worden. Dit omdat de disco formatie Lips Inc. reeds een elpee op de markt gebracht hadden. Hard ’n Heavy 14 Men veranderde de naam in Anvil en vond Attic bereid de elpee (met dezelfdenummers) uit te brengen. Het resultaat kxun je lezen in AARDSCHOK 8 Engelse kunnen Anvil komend jaar samen met Girlschool zien in april. Wij vllen moeten wachten tot deniewe elpee "Metal on Metal” uitkomt. KARROL BROTHERS: Ben elpee uit in "78. Een kant in soft rook en de andere kant bevat heavy rock nummers. FIST (MYOFIST) De eersteelpee van deze uit Quebec afkomsti- ge groep was ‘Round One’. Op deze elpee staan enkele goede symfonische hardrock nummers. Vorig jaar verscheen van deze vier mans formatie de elpee "Hot Spikes”. In Engeland kwam deze teleurstellende elpee uit onder de naam 'Myofist’, vanwege de en- gelse groep Fist. De nieuwe elpee het Fleet- street’ en is in de stijl van Offenbach. STREETHEART Streetheart heeft reeds 3 elpees gemaakt en de vierde is op komst. De vijfmansformatie speelt een mix tussen pop en hard rock. Opde debuutelpee overheerst de hard rock op de andere pop (helaas). Vandaar dat alleen “Meanwhile back in Paris’ (78) een voldoende haalt. Rose De debuutelpee is uit ’77. De elpee bevat veel rustige commerciéle ballades en enkele hardere (oude) styx-achtige nummers (0.0 “Judgement Day”). Het zelfde jaar nog verscheen ’A taste of Neptune’. Deze elpee is veel heaviér (b.v. "Ride Away”). Pas op! Er lopen nog een paar groepen rond met de naam Rose.BAYB. Nieuwe canadese hardrock sensatie, met ex-Moxy leden en Reckless drummer, GUS. Elpee: ‘Convicted’. Een mix tussen (hard) rock en new waves. [Link] Doucette heeft twee elpees gemaakt: ‘Mama let him play’ ('77) en ‘The Douce is loose'('79). Erg heavy is het allemaal niet, SURRENDER. De enige elpee van Surrender is door Terry Brown geproduceerd. (Hij produceerde ‘ook 0.a. Rush.) Muziekstijl Foreigner. Nieuwe elpee op komst. MIKE FLEMING. In AARDSCHOK 1 staat de elpee van deze veelzijdige muzikant al besproken. OFFENBACH. Offenbach komt uit het frans- talige gedeelte van Canada:Quebec. Deeerste elpee is echter nog een engelstalige. ge- naamd’Never to Tender’. Op deze uit "76 afkomstige elpee hoor je zowel stevige rocknummers als rustigere ballades. In "7 besluit men franstaligte gaan zingen zoals je wel meteen zult merken op ‘Offenbach’. De bezetting verandert op iedere elpee, zodat we dat gedoe maar achterwege zullen laten. De elpee opent met Offenbach’s beste nummer “Victoire d'amour". Op de elpee staan erg veel rustige nummers en verder treffen we bij Offenbach veel orgelwerk aan. Offen- bach’ beste elpee komt in "78 uit. Op “Traversion” staan meer harde nummers. Nadeel is dat op twee goede nummers een smerig saxofoontje te horen is. Dat Offen- hiervan houdt is nog sterker te merken op de erg slechte live elpee ‘Encore’. Op ieder nummer horen we martelwerktuigachtige instrumenten zoals saxofoons en trompet- ten. BAH! MOXY. In AARDSCHOK 4 staat het verhaal van Moxy, Moxy is heropgericht met Buzz Sherman en Earl Johnson. (beide sinds "75 al bij de groep.) Onze canadese correspondent Thor Hirak zag ze kort geleden. Volgens hem is de nieuwe bassist goed maar de nieuwe drummer (gekleed als een professor) valterg tegen. Al met al kreeg hij een saai concert te zien. Moxy speelde verscheidene nieuwe nummers, maar Thor ziet de toekomst van Moxy duister in. IZOD. Opnieuw een canadese groep waarvan de verwachtingen hoog gespannen zijn. Ze spelen in de stijl van Angelwitch en Holocaust. Covers zijn van Ozzie Osbourne en Judas Priest. Het uiterlijk en de showheeft overigens ook veel weg van dat van Priest. CONEY HATCH. Deze groep behoort waarschijnlijk tot de 3 bekendste hardrockgroepen uit Canada. De groep bestaat uit: Andy Curran: bas. Steve Shelski: guitar, vocal. Carl Dixon: guitar. Dave Ketchum: drums. De gemiddelde leeftijd van deze pas 8 maanden bestaande groep is 22. De muziek- stijl is die van AC/DC, hoewel de groep steeds meer eigen stijl begint te [Link] debuutelpee komt uit in februari '82. Deze zal geproduceerd worden door Kim Mitchell. (Dit is de ex-gitarist van Max Webster. die plannen heeft voor een soloelpee.) De elpee komt uit op Sro Records (bekend van 0.2. Rush). Naast eigen nummers spelt Coney Hatch covers van AC/DC.U.F.O., Scorpions, Zeppelin en Judas Priest. HARLEQUIN. Vijfmansformatie die in °79 met de debuut- elpee 'Victim of a Song’ tevoorschijn komt. De stij] is typisch Amerikaans. Af en toe ook lekker pittig, vooral als gitarist Glen Willows soleert (0.2. Shame Shame). In ‘80 komt de opvolger ‘Love Crimes’ in de winkels te liggen. De groep trekt de lijn van Victim of a Song door alhoewel enkele composities iets steviger zijn. Beste nummer is "On the Rocks”. In Canada schijnt deze groep vrij populair te zijn. Ik denk echter dat ze in Europa niet door zullen breken. Michel ALPHA CENTAURI Deze symfonische hardrockformatie heeft een sterke elpee gemaakt. Deze in "77 uitgekomen elpee is opgedragen aan Tommy Bolin. De muziek is vergelijkbaar met Zon, Mariner en Wet. Dus veel keyboardwerk afgewisseld met sterke gitaarsolo's en dit alles in een zeer stevig jasje. Op dit gebied een van de beste elpees, 15Goddo Vervolg van het verhaal in AARDSCHOK 5: Greg Godovitz, heeft 5 jaar in de groep Fludd gespeeld alvorens Goddo op te richten. Hij maakte 3 beatles-achtige elpees met Fludd. Toen dit jaar een van deFludd-leden aan kan- ker stierf, liet hij de single "Fortune in men’s Eyes” opnemen. De winst van de single ging naar de weduwe. Kort hierna verscheen de nieuwe elpee 'Pret- ty bad boys’. Misschien had ik nade geweldi- ge live elpee wel te hoge verwachtingen. Want erg onder de indruk van ‘Pretty bad boys’ ben ik niet. De elpee is wel beter (Hea- viér) dan de 2e en 3e elpee, maar echte uit- schieters staan er niet op. De elpee opent met “Ngorongoro” en eindigt met "Orogno- rogn”. (Och, het is korter dan” Anacanapana- canal) Prism Als in'77 Prism debuteert met de gelijknami- geelpee lijkt Canada er weer een nieuwe top- groep in spé rijker geworden. De elpee is immers uiterst veelbelovend. Prism speelt hardrock met veel aandacht voor melodie. In Ron Tabak heeft de groep een zanger die zowel met stevige rockers als met gevoelige ballades goed uit de voeten kan. Op kant A staan enkele harde nummers met "Open soul Surgery” als uitschieter. Kant B is meer melodieus getint alhoewel sommige num- mers ("I ain't lookin’ Anymore) ontsierd worden door blaasinstrumenten. Voordat de tweede elpee uitkomt verdwijnt de belang- rijkste componist, drummer Rodney Higgs uit de groep gevoigd door slaggitarist Tom Lavin en bassist Al Bryant. Als vervangers komen Allen Harlow (gitaar, bas) en Rocket Norton (drums). ‘See forever Eyes’ valt tegen, er staan te weinig harde en teveel com- mereiéele nummers op de elpee. Beste nummer is Crime Wave”. Er zijn nog twee elpees verschenen nl. ‘Armageddon’ en "Young and Restless’. Gewoon prullebakmo- dellen. Er schijnt ook nog een live elpee van de groep te zijn, maar die heb ik hier nog niet gezien. Als je de laatste twee elpees gehoord hebt hoef je daar niet rouwig om te zijn. De 16 nieuwe Prism elpee 'Small Change’ is nietzo slecht als ‘Armageddon’ maar een voldoende haalt hij niet, Enkele goede nummers zijn in de stijl van Touch en New Engeland. Ik verwacht in de toekomst dan ook niets schok- kends meer van deze groep. Michel STARCHILD Uit 78 dateert de elpee 'Children of the Stars’ van de melodieuze hardrock formatie Star- child. Deze vier heren houden van wat lan- gere Scorpion-achtige nummers met veel gi- taarsolo's. Op kant A staan 3 nummers waaronder de lange ballade "Wizard Wo- men”. De 4 nummers op kant B zijn heavier en sneller zodat de elpee een 75 krijgt. WALTER ROSSI Deze oude gitaarvirtuoos verrastte ons met, zijn debuutelpee in ’78. De navolgendeelpees waren knap waardeloos (te veel jazzrock). Alleen "Diamond for the Kids’ kon spora- disch overtuigen, Metal Mike Enkele groepen die niet meer verdienen dan even vermeld te worden zijn 0.4: Hot Roxx, Promises, Wenzday, Stampeders, Red Rider, One Horse Blue, Chilliwack, Mad- cats, Johnny, Love Sin, Trantrum en 451°. Nieuwe canadese Hardrock sensaties: ‘Trax, Sylum en Bedrock. Met dank aan Thor Hirak. Indien anders vermeld, stukken geschreven door Stefan. het veel te dof. Dit lag zeker aan de akoestiek van de zaal. Na "Stay Clean” (hoort wie het, om de 2 weken op vrijdag- avond aardschokkende mu- ziek met o.a. metal mike!POPULARITEITSPOLL Hier vinat je de uitslag van de populariteits- polldie door jullie samengesteld is. Iedereen znlist heeft ingestuurd (190 stuks) harte- ik danke! In AARDSCHOK 3 hebben wij al eens een ‘Top 100 gepubliceerd. Decijfers tussen() zijn de noteringen die de groepen toen innamen, Wat opvalt is de wisseling aan de top. Bij de instrumentalisten viel op dat het verschil tussen nummer 1 en 2 2é6r groot was. Bij de toekomstgroepen is Raven vanwegedeelpee weggelaten (anders waren ze als tweede geéindigd.) BASSISTEN 1 STEVE HARRIS IRON MAIDEN 564 2 Lemmy Motorhead 238 3 Roger Clover Rainbow 200 4Geddy Lee Rush 158 5 Geezer Butler Black Sabbath 151 6 Steve Dawson Saxon 101 7 Phil Lynott Thin Lizzy 84 8 Rocky ‘Tygers of Pantang 71 9 Phil Kennemore Yen T 67 10 Tan Hill Judas Priest 63 11 Francis Buchholz Scorpions 59 32 Peter Baltes ‘Accept 57 43 Gene Simmons Kiss 55 14 Mike Levine ‘Triumph 54 15 Rinus Vreugdehil Picture 46 16 Pete Way U.F.0. 39 16 Burke Shelley Budgie 39 18 Cliff Williams AC/DC 35 19 John Gallagher Raven 33 20 Chris Glen MSG. 32 GITARISTEN 1 MICHAEL SCHENKER MS.G. 549 2 Ritchie Blakmore Rainbow 277 3 Ted Nugent 4 Dave Murray 5 Gary Moore 6 Frank Marino ‘7 Rik Emmet 8 Agnus Young 9 Dave Meniketti 10 Edward van Halen 11 [Link] 12 Rory Gallagher 43 Ulrich Roth 14 Robb Weir Ted Nugent 149 Iron Maiden 140 G-Force 136 Frank Marino 132 ‘Triumph 96 AC/DC 86 YenT 84 Van Halen 77 Judas Priest 75 Rory Gallagher 5 Electric Sun 58 ‘Tygers of Pantang 52 15 Mark Reale Riot 48 15 Mark Gallagher Raven 17 Alex Lifeson Rush 43 18 Steve Zodiac 19 Jimi Hendrix 20 Tony Iommy Vardis 38 Hendrix Experience 35 Balck Sabbath 34 7DRUMMERS 1 COZY POWELL 2 Clive Burr 3 Neal Peart 4 Phil Taylor 5 Ian Paice 6 Herman Rarebell 7 Leonard Haze 8 Big Dick 9 Pete Gill 10 Thunderstick 11 Brian Downey 12 Rob Rondinelli 13 Laurens Bakker 14 Tommy Aldridge 15 Rob Reiner 15 Stefan Kaufman 17 Dave Holland John Bonham 19 Rob Hunter 20 Phil Rudd M.S.G. Iron Maiden Rush Motornead Whitesnake Scorpions. yenT Tygers of Pantang Saxon ex-Samson Thin Lizzy Rainbow Picture Blizzard of Ozz Anvil Accept, Judas Priest, Led Zeppelin Raven AC/DC 519 261 24 2 157 144 417 85 81 94 53. 51 a7 46 46 43 31 28 26 ZANGERS 1 RONNIE JAMES DIO 2 Rob Halford 3 Jon Deverill 4 Paul Di Anno 5 Klaus Meine 6 lan Gillan 7 Biff Byford 8 Udo Dirkschneider Accept 9 John Gallagher 10 David Coverdale 11 Lemmy 12 Bruce Bruce 13 Geddy Lee 14 Gary Barden 15 Bon Scott 45 Phil Mogg 17 Dave Meniketti 18 Mare Storace 19 Ozzie Osbourne 20 Angry Anderson BLACK SABBATH 4gg Judas Priest 280 Tygers of Pantang 212 ex-lron Maiden 187 Scorpions 151 Gillan 147 Saxon 129 5 Raven % Whitesnake 665, Motorhead ® ex-Samson/Maiden 64 Rush 36 MS.G. 55 AC/DC 53 UFO 3 YenT 48 Krokus 35 Blizzard of Ozz 30 Rose Tattoo 28 ELPEES iMOTORHEAD 2Y en 3 Judas Priest 4 Riot 5 Iron Maiden 6 Iron Maiden 7 Accept BUFO 9 Tygers of Pantang 10 Raven 11. Saxon 12 Saxon 13 Rainbow 14 Scorpions 15 Deep purple 16 M.S.G. 17 Rainbow 18 Black Sabbath 19 Holocaust 20 AC/DC 18 NO SLEEP TILL HAMMERSMITH 200 Barthshaker Unleashed in the East Fire down Under Killers Iron Maiden Breaker Strangers in the Night Spellbound Rock until Wheels of Steel ou Drop Strong arm of the Law Rising Tokio Tapes Made in Japan MS.G. 1 On Stage Heaven and Hell The Nightcomers If you want Blood 178 185 155 148 418 MEEST BELOVENDE GROEPEN 1 BITCHES SIN 2 Exciter 3 Weapon 4 Jaguar 5 Venom, 6 Trespass 7 Samurai 8 Blitzkrieg 9 Frankenstein 10 Highway Chile 11 Hollowground. 12 Gilgames) 13 Hellanbach 13 Tank 15 Raw Deal 15 Grim Reaper 15 Handsome Beasts 18 Vandale 19 Sledgehammer 19 Taurus 387 152 119 a4 109 cy 60 44 2 40 38 34 30 30 24 24 24 21 20 20GROEPEN 1 IRON MAIDEN 2 Saxon 3 Tygers of Pantang 4 Judas Priest 5MS.G. 6 Motorhead 7 Riot 8YenT 9 Accept 10 Scorpions 11 Black Sabbath 12 Raven 13 Rainbow 14 AC/DC 15 Ted Nugent 16 Triumph’ 17 Krokus 18 Rush 19 UFO. 20 Girlschool 21 Picture 22 Deep Purple 23 Def Leppard 24 Samson 25 Holocaust 26 Rose Tattoo 27 Frank Marino 28 More 29 Vardis 30 Budgie 2647 ( 2) 2128 ( 1) 1857 (19) 1793 ( 3) 1714 (10) 1559 (7) 1549 ( 9) 1519 (22) 1461 (34) 1443 ( 5) 1220 (11) 980 (17) 861 (18) 836 (13) 763 (21) 756 ( 4) 742 (23) 738 (15) 733 ( 6) 672 (12) 652 (14) 581 (31) 536 (38) 459 (36) 435 (62) 413 (27) 399 (37) 384 (~) 369 (20) 365 (16) 31 Bitches Sin 32 Gamma 33 Van Halen 34 Rory Gallagher 35 Whitesnake 36 Thin Lizzy 37 Gillan 38 Kiss 39 Angelwitch 40 Venom 41 ANZ 42 Anvil 43 G-Force 44 Trust 45 Journey 46 Blackfoot 47 Blue Oyster Cult 47 Weapon. 49 Sammy Hagar 50 Océan’ 50 Samurai 52 Blizzard of Ozz 52 Praying Mantis, 54 Led Zeppelin 55 Gaskin 56 The Rods 57 Moxy 58 Montrose 58 Trevor Rabin 60 Trespass 61 Diamond Head 62 Electric Sun 62 Goddo 64 April Wine 64 Status Quo 313 (~-) 308 (39) 286 ( 8) 285 (26) 260 (83) 247 (43) 227 (--) 221 (~-) 212 (58) 196 (~-) 177 (92) 174(~) 165 (46) 156 (50) 152 (54) 143 (90) 132 (49) 132 (42) 130 (33) 124 (=) 124 (48) 118 (30) 118 (89) 116 (41) 111 (~) Cie) 95 (71) 92 (45) 92(-) 90 (66) 89 (25) 88 (—) 88 (35) 86 (63) 86 (47) 66 Aerosmith 67 Mothers Finest 68 Pat Travers 69 Bow Wow 70 Bodine 70 Hiollowground 72 Blitakrieg 73 Quartz 74 Foreigner 75 Teaze 75 Jaguar 77 Jimmi Hendrix: 78 Witchfynde 79 Angel 79 Foghat 81 Hellanbach 81 Exciter 81 Snow 84 Joe Perry Project 85 Demon. 86 Uriah Heep 87 Vic Vergat 88 Reo Speedwagon 88 Kansas 90 Boston 90 Toronto 92 Shakin Street 98 Karoline 94 Runaways 94 Styx 94 Sledgehammer 97 Ten Years After 98 Starz 98 Killer 100 Groundstar 85 (68) 82 (—) 78 (81) 71 (24) 63 (--) ) (~ ) 36 (97) 35(~-) 34 (84) 34 (~) 33 (59) 33 (~) 30(-~-) 29 (61) 28 () 28 (53)Bullit, More, Saxon Avondje AARDSCHOK in Amsterdam. Ten- minste dat dacht ik toen ik het programma kreeg. Riot, Ozzie Osbourne en Saxon. Maar zie, Riot werd al vrij snel afgezegd en aange- komen in Amsterdam bleek tot overmaat van ramp dat 00k Ozzie niet kwam. Ik moet eerlijik zeggen dat ik daar behoorlijk van baalde. Als vervangers waren aangetrokken Bullit en More. Over Bullit kan ik kort zijn, een AC/DC epigoon met een ontstellende zwakke zanger. Fen slecht begin van de avond. Maar toen kwam Moreen dat beloofde wat. De twee optredens als support-act van Iron Maiden liggen bij mij nog vers in het geheugen en ook dit optreden zal ik niet snel vergeten. De met "Traitor’s Gate” geopende set kende maar liefst vier nieuwe nummers die alle- maal op de in Januari te verschijnen nieuwe elpee komen te staan. Het eerste nieuwe num- mer was "What you Like” zo'n lelkere ram- mer weet je wel. Het contact tussen groep en publiek was weer optimaal maar dat is ge- bruikelijk bij More. Het vertrel van Lairie ‘Mansworth is door gitarist Kenny Cox goed opgevangen. Hij slaat de alkkoorden gewoon wat vetter aan. Na "Are you Lying” (met een gillende Paul Mario Day) kwam er weer zon vingervlugge, scheurende solo van Cox. Voor Paul het sein om zich tussen de bangers te begeven eneven mee te [Link]- voriete nummer "I have no Answers” weer een prima nieuwe klapper "The Challende’. Met “Depression” en "Don’t turn your Back” sloot More op overtuigende wijze het optre- den af, Minpunt: het ietwat schelle geluid van de gitaar van Kenny Cox. Verder was het wel oorverdovend hard maar daar zijn we ten- slotte voor gekomen. Uitde nieuwe nummers kan ik concluderen dat More als een van de eerste in 82 voor een AARDSCHOK gaat zor- gen. Zo'n 2500 headbangers waren gekomen om Saxon te bewonderen. More had de gemoe- deren al aardig verhit maar toen Saxon het podium opkwamom met” And the Band play- ed on” de eerste decibellen de zaal in te slin- geren, kende het enthousiasme geen grenzen meer. Na het uitstekende "Princess of the Night” en "See the Light shining” kwam “Play it loud”. Dit nummer deed zijn naam alle eer aan. Loeihard werd er gespeeld. Van- daar misschien ook dat de P.A. piepte. Naarmate het concert vorderde vielen enkele dingen op. Saxon bestaat niet uit supermuzi- kanten (geen stergitarist of -zanger die alle aandachtopeist) maar het is een groep waar- van de muzikanten goed bij elkaar passen. Achter het drumstel zat niet Pete Gill maarNigel Glockler. Gill had een armblessure, Maar die Nigel kan er ook wat van hetgeen hij bewees op misschien wel het hardste nummer van de avond "Motorcycle Man”. De stage-act van Biff was voortreffelijk al kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ook Saxon omgeschakeld is op routine. Na "Midnight Rider” en het luidkeels door de zaal meege- zongen "20.000 Feet” kwam er weer een nieuw hoogtepunt n.l, "Dallas IPM”, Gewel- dig zoals dit nummer gespeeld werd, vet gitaarwerk van 'Blute’ en ‘Oly’ endenderend baswerk van Steve Dawson. Met schokkende versies van oa. "Hungry Years” "Never Surrender" en “Heavy Metal Thunder” beeindigde Saxon het concert, Het publiek gilde om nog meer en als toegift kregen we Na ‘Denim en Leather’ over onze hoofden. Na 747" (Strangers in the Night) kondigde Bitt “Fire in the Sky” aan. Dat werd ook gespeeld maar het sloeg al snel om in "Machine Gun”. ‘Oly’ sloeg hierbij een Stratocaster aan diggelen, gooide de overblijfselen op de grond, liet 2ijn broek zakken en maakte een vluggertje op 2ijn kapotte Strat. Dat was een spectaculair einde van een evenzo spectacu- lair concert waarbij Saxon de status van topgroep nog eens verstevigde. Toen ik na afloop met mensen van de organisatie stond te praten zag ik iets wat ikcniet zo leuk vond. Enige mensen vonden het schijnbaar nodig om hun agressie bot te vieren op het interieur van de Edenhal. 25 a 30 stoeltjes werden vernield, Ic wil niet de pedagoog uithangen maar als ik mensen van de organisatie hoor zeggen dat het z0 niet meer voor hen hoeft (en terecht) lijkt het nuttig iedereen te vragen zich tijdens concerten fatsoenlijk te gedra- gen. Anders kon het wel eens zijn dat er in het vervolg geen hardrockconcerten meer ge- organiseerd gaan worden, En dan zou het een. saaie boel worden. Michel.Hardrockers opgelet! Nederland is een pro- fessionele hardrockgroep rijker. Hammerhead, Hammerhead...Hammerhead, Vergeet deze naam niet! Op het moment dat AARDSCHOK de groep onder de loep nam vond er net een bezettingswijziging plats Tijdens Hammerheads eerste optreden (in Tiel) had men een zanger die vroeger in Backfire speelde. Drie weken later troffen we Hammerhead aan in het _voorprogramma van Wisbone Ash in Den Bosch. De nieuwe zanger is de uit Israé afkomstige Shmoulik Avigal. Meestal is het moeilijc uit te leggen wat voor soort muziek een nog onbekende groep speelt. Dit keer is dat niet zo moeilijk. De gitarist Wilko van Beek is erg beinvloed door Blackmore. De eerste zanger heeft wel wat weg van David Coverdale, terwijl de stem van de nieuwe zanger 99% die van Ronnie James Dio is. Uit dit laatste kun je te- recht concluderen dat de groep wat weg heeft van Rainbow. Maar er zijn duidelijke verschillen: een keyboardspeler ontbreekt, de nummers zijn niet erg lang, en bevatten dan ook niet van die langere dromerige gedeeltes. Het grootste verschilpunt zit hem in het feit dat Hammerhead’s nummers sneller zijn. Hammerhead is meer heavy me- tal-achtig en minder melodieus dan Rainbow Tijdens het voorprogramma van Wisbone Ash (waar ik overigens niet warm van werd) hadden de groepsleden nauwelijks ruimte om te staan. Hierdoor kan van een show dan ook helaas geen sprake zijn. Het enige voordeel was dat Michel in staat was een goede foto van de drummer te nemen, daar het drumstel bijna in het publiek stond. Defo- to’sdie je ziet zijn van beideoptredens. Ham- merhead speelde ook verschillende num- 22 mers tijdens beide optredens zodat ik hun nummers ook niet helemaal in de juiste volg- orde zal bespreken, Hammerhead opende met "I'm going”. Of dit nummer goed is kun je zelf beoordelen, want dit nummer staat op het flexi-disc singeltje dat je in de volgende AARDSCHOK aantreft, Het tweede nummer "Rock ’n Roll slave” is, sneller. Dit typische live nummer bevat een uitstekende gitaarsolo van Wilko van Beek. Opvallend is dat tijdens het refrein het tempo omlaag gaat. "Beware of the danger”is een sterk nummer in de stijl van Accept. Tijdens beide optredens werd het snelle instrumentale nummer "In the Beginning” gespeeld, met goed baswerk van Dik Stam.Sign of Life” is het meest variérende nummer van Hammerhead. Het begint als een ballade maar na zo'n minuut valt de gitaar bikkelhard in, en het tempo wordt flink omhoog gejaagd. Wanneer dit stopt komt een erg lange solo van Wilko die steeds sneller wordt. "Move the veils” is een slepend nummer in de Rainbow stijl. Op dit nummer en op "Night of the Demon” komt het grootste stemgeluid van Shmoulik er helemaal uit Het beste headbang nummer van die avond was “Fire” (in the Street). Iedere goede hardrockgroep heeft wel een ballade in hun programma. zitten om even bij te komen. Bij Hammerhead is dat "Storm born Child”. In Tiel werd dit nummer door de drummer gezongen (en verdraaid goed!). In Den Bosch zong Shmoulik deze ballade in de Dio stijl, Na "Hold me tight” kwam Hammerhead’s beste nummer: "Mes- sage to Hell”. Hierin zitten snelle stulicen 4 Ja Tygers of Pantang, en twee lange gitaarso- Jo's van Blackmore freak Wilko. Ter viering van het eerste optreden van Hammerhead in Tiel mocht hij dan ook zijn gitar op de Blackmore manier bewerken. Beide con- certen waren erg goed en dat was erg verrassend, als je bedenkt dat de groep pas enkele weken bestaat. Als de groep de komende maanden er in slaagt een duidelij- ker eigen stij) te verkrijgen, kunnen ze het erg ver schoppen. Talent is er voldoende aanwezig in Hammerheadilll! Na afloop hadden we nog een babel met de groep.[n hoeverre zijn jullie professioneel? Wat we doen, willen’ we goed doen! We oefenen dan ook zo’n acht uur per dag. Wat moet je doen om hethoofdboven water te houden? Hard werken, iedere zaal plat spelen; een goede show en een goede manager zijn daarvoor noodzakelijk. Denk je een platencontract te krijgen? Je moet je brood achterna zitten, het brood komt toch niet naar je toe, Als het in Nederland niet lukt proberen we het elders. Uiteraard moet je wel zorgen dat je boven de middelmaat uitiomt. Vroeger heetten jullie Helhound Ja, dat klopt. We hebben zo'n 5 optredens met Hellhound gedaan. Toen onze gitarist ver- trok hebben we de naam omgedoopt in Hammerhead (idee van Mike Parijs). Waarom hebben jullie nu een andere zanger? Onze vorige zanger speelde ook bas bij Backfire, Wij hadden in Dik Stam (ex-Gilga- mesj) al een goede bassist. Verder hield hij meer van H.M.. ala Raven, terwijl wij meer melodieus spelen. Stefan 23HIGHWAY CHILE Degene die AARDSCHOK no3nogin zijn be- zit heeft zal zich het artikel over de uit Rotter- damafkomstige heavy rock groep Highway Chile nog wel herinneren. Zoals AARD- SCHOK toen al berichtte hadde groep veelte bieden maar nog geen goede zanger. Daar is, gelukkig verandering in gekomen. Tijdens Tepetities kwam Armand van der Stichel Ixij- ken en werd toen nieuwe zanger. Tevensiser in de persoon van Ernest ‘Thimister een nieuwe bassist bijgekomen. (Dit gebeurde dmwv. een auditie). Voor alle duidelijiheid nu nog even de line-up: ‘Martin Mens : gitar, synthesizer, zang. Ernst van Ee: drums, zang. Ben Blauw: gitaar. Ernest Thimister: bas Armand van der Stichel: aang. De groep heeft de laatste maanden hard ge- werkt aan uitbreiding van het repertoire, verbeteren van de stageact ed. Hoever de groep gevorderd was kon ik onlangs een paar maal bekijken en ik moet toegeven dat High- way Chile iets liet zien wat zeer indrukwek- kend was. Vooral het concert in Bergeyik was ~ erg goed. Er werden twee sets gespeeld waar- in maar liefst 21 eigen nummers ten gehore gebracht werden. Highway Chile speelt een kruising tussen heavy metal en heavy rock. ‘Met veel aandacht voor melodie. Kenmerk van de groep: de dubbele gitaarpartijen van Ben en Martin die er niet voor terugdeinzen corlelvernielende twinsolo's de zaal in te slingeren. De stageact van de groep is uiter- mate ruig, vooral Armand weet het publiek te bespelen. En zo hoort het ook. Verder heeft de groep in Ernest en Ernst een gietijzeren rit- meduo. Ook de drumsolo van Ernst mocht er zijn. Tijdens het optreden ontploften er regel- matig bommen en werden we ook nog in de mist gezet. Zoals gezegd 21 eigen nummers teveel om allemaal te behandelen maar een van de beste was toch wel "Midnight Delight” een zeer afwisselend klinkend nummer met prima zang en gitaarwerkt. Zeer apart is het, akoestische nummer "Endless Trail” ge- woon helemaal te gek zoals dat nummer ge- speeld werd, Van de oudere nummers blijf ile "Love Fingers” het beste vinden maar ook het synthesizerachtige "Foolery” mag er zijn, Minpuntje is het verschil in sets. Er moet nog iets meer evenwicht in de uitvoe- ring van de sets komen maar ik ben er van overtuigd dat dit slechts een kwestie van tijd is. Ook speelt de groep enkele covers. Bij het begin van detweede set komt Ben metzijn ge- weldige Birdland (ja, ja die van Ted Nugent) het podium op waarna Highway Chile een ode brengt aan de Gonz door een earblowing versie van "Cat Scratch Fever" te spelen. Verder nog het door Ernst gezongen "Grin-ders” en in een van de toegiften "Dallas 1 P. M”. Conclusie over de twee concerten die ik van hun gezien heb: Highway Chile is er met de komst van zanger Armand met sprongen op vooruit gegaan. De nieuwe composities zijn erg goed, de live optredens zijn qua sta geact, presentatic en uitvoering heel wat ver- beterd. Highway Chile staat op mijn lijstje van meestbelovende groepen dan ook op no.1. Zo, dan heb ik verder nog een nieuwtje voor jullie. Highway Chile heeft n.l. een demo gemaakt en bied die te koop aan. Op de demo staan 7 tracks en het begint met "High- way Chile's comin’ to get you” een razend- snel nummer met flitsende solo’s. "Take my Song” is helemaal te gek. Dit door gitaarso- lo’s overheerst nummer swingt werkelijk de pan uit, Dit geldt in iets mindere mate voor - valley of the Wild”. "Endless Trail” is dus een ballade zeker de moeite waard evenals "Certain Death” dat een meer slepend HM. nummer is. "Don’t trust Girls” en "Satans Air Raid’ zijn ty pische Highway Chile songs Snel, gevarieerd, prima solo’s en een promi- nente rol voor de drums. Wil je in het bezit komen van deze kwalitatief goede demo dan dien je f. 12.50 (f. 10.- voor de demo plus ver- zendkosten) over te maken op girorekening: 1858623 t.n.v. Martin Mens Middelharnisstraat 140 A Rotterdam. Gaarne erbij vermelden dat het om de demo gaat. Als je geld overgemaakthebtkrijg je de demo zo snel mogelijk toegestuurd. Doen, want het is de moeite [Link] je dit leest heeft de groep er in het kader van de Heavy Rock Tour al heel wat optredens opzitten. Oa. Helden, Elsloo, Schiedam, Vlaardingen, de H.M, dag in Amersfoort en het hardrock- feest in Uden. Wil je deze groep eens zien dan kan dat, Hier volgen tot slot wat concertdata: 26 dec. A.J.V.-Assendelft. 2 jan. De Trap-Epe. 9 jan. Passepartout-Emmeloord. 15 jan. Kobus-Zeeland (N.B). 16 jan. Satir-Leid- schendam. 23 jan. Madonna- Alphen aan den Rijn. Zaaleigenaren die door dit artikel op tilt slaan en deze talentvolle groep willen boeken kunnen bellen of schrijven naar: Hot Agency Music Seghbloemvaart 8 2724 VI Zoetermeer telefoon 079 - 163788 of telefoon 010 - 800431. Michel.