Computer Science With MATHEMATICA Theory and Practice For Science Mathematics and Engineering 1st Edition by Roman Maeder ISBN 1595720596 9780521663953 PDF Download
Computer Science With MATHEMATICA Theory and Practice For Science Mathematics and Engineering 1st Edition by Roman Maeder ISBN 1595720596 9780521663953 PDF Download
https://ebookball.com/product/c-for-computer-science-and-
engineering-1st-edition-by-vic-broquard-
isbn-1941415539-9781941415535-19790/
https://ebookball.com/product/computer-science-cambridge-university-
press-1st-edition-by-information-theory-isbn-9064/
https://ebookball.com/product/computer-science-and-compiler-design-an-
introduction-with-c-1st-edition-by-compiler-generators-in-c-
isbn-11720/
xiv About This Book is like to work v/ith Mathematica. The elements
of programming presented in Sections 2.1-2.3 are the foundation of
our programs. In Chapter 3, we use two simple examples to show
how mathematical questions can be turned into computer programs.
The most important concepts are iteration and recursion. The
section on loop invariants gives a method for proving programs
correct. Chapter 4 explains how programs in Mathematica are
structured. We start with simple commands, which we turn into a
program by defining a few functions. We will give guidelines for
turning a program into a package. Packages allow for easier use of
programs and prevent unwanted side effects on other programs,
which might have similar function names. The tools we use are
modularization and separation of the interface (for the user of our
program) and the implementation (for the program developer). You
can use these techniques as recipes, even if you do not know how
they work in detail. You can use our template package as a starting
point. Abstract data types, presented in Chapter 5, constitute one of
the most important tools for the design of programs. These methods
allow a clean separation of design and implementation. We shall use
them in most of our programs in this book. Algorithms for searching
and sorting are the basic building blocks of many programs. The
algorithms presented in Chapter 6 are part of basic computer-
science knowledge. Problems can be solved in many ways. One
aspect to consider when choosing a method is the complexity of the
resulting algorithm. Chapter 7 provides an introduction to algorith-
algorithmic complexity. As an example, we look at the computation
of large Fibonacci numbers, optimization problems, and arbitrary-
precision arithmetic. Vectors and matrices are important data
structures for mathematical applications. We present several
important operations on them and look at a few algorithms from
linear algebra in Chapter 8. In Chapter 9, we program in LISP, a
language that we can interpret in Mathematica easily. Recursion is
the most important tool for solving problems in LISP, where it
replaces iteration. For many scientific problems, rule-based
programming is the simplest method of solution. It is also the
foundation of Mathematical programming language. In Chapter 10,
we shall look at the important concepts of simplification and normal
forms, as well as at some applications. Functions are of central
importance in mathematics. They play a lesser role in computer
science, because many programming languages have only
rudimentary means of dealing with them. An important exception
are the functional languages, including Mathematica. Functions are
the topic of Chapter 11. That chapter highlights the differences
between the symbolic computation system Mathematica and
ordinary languages. In Chapter 12, we give a short introduction to
theoretical computer science. There we see that this topic is not
necessarily as "theoretical" as is often feared. We answer the
question of what the fundamental limits of computers are and show
that some problems cannot be solved by machine, even disregarding
the practical matters of limited memory and computing time.
Databases are the most important commercial application of
computers. Managing large volumes of data demands reliable and
powerful programs. A precise mathematical model of
About This Book xv collections of data provides the tools for their
easy manipulation. We treat these concepts in Chapter 13. Chapter
14 introduces an important programming style: object-oriented
programming. It is especially useful for larger applications and for
the design of reusable software. Appendix A is an annotated
bibliography on the topics programming methods, teaching with
Mathematica, and literature about Mathematica; it includes a section
with references for the topics treated in this book, followed by the
bibliographical data. The more detailed explanations about the
structure of Mathematica given in Appendix B are useful for self-
study and are also meant as a reference. For a complete reference
to Mathematica, you should consult The Mathematica Book [74]. The
appendix of that manual contains an alphabetical listing of all built-in
functions, commands, and other objects. This listing, as well as the
complete manual, is available on-line in Mathematica (in the Help
Browser). Looking up an item there is much easier than is looking it
up in a heavy book. Studying the Mathematica manual is not a
prerequisite for reading this book. Appendix B also contains a section
that demonstrates Mathematical more advanced capabilities. Finally,
we give the programs used to generate the chapter-opener pictures.
Certain sections are labeled "Advanced Topic." They presume that
the reader has a more complete mathematical background than is
required for the rest of the book; they are optional. Sections marked
"Special Topic" are independent from the rest of the book. Sections
marked "Example" or "Application" develop a topic using a larger
example that is of interest in its own right. At the end of most
sections, there is a review list, entitled "Key Concepts," of new
concepts that have been introduced. At the end of the chapters, you
will find numerous exercises. The verso page following a chapter title
contains a brief overview of the sections in the chapter, and an
explanation of the graphic illustration on the title page. The
programs for generating these pictures are in the package
Pictures.m; see Section B.2. Comments on Exercises We assume that
you already know how to work with your computer. The installation
of Math- Mathematica on your machine is explained in the
documentation that comes with the software. This documentation
includes a manual that explains the machine-specific features of
Mathematica. The best way to learn Mathematica is to do practical
exercises at the machine. In the beginning, you may want to look at
one of the included demonstration documents before moving on to
your own small examples. You can also find simple examples in the
section titled "A Tour of Math- Mathematica" in The Mathematica
Book. We recommend that you work through such examples. There
are two ways to use Mathematica on a computer: the Notebook
frontend and a simple dialog with the kernel of Mathematica (the
kernel is the part that does the actual computations; the frontend
serves as a user interface to the kernel). The Notebook frontend is
more comfortable to use, but is not required for the examples in this
book, which have
xvi About This Book all been computed by direct interaction with the
kernel. All examples have been tested with Version 4.0 of
Mathemattea. If you use the Notebook frontend, your interaction
with Mathematica will look a bit different from the way it is
presented in the book, but the results will be the same. Numbering
of your inputs happens only after they have been sent to kernel for
evaluation (with Shift- Return or ENTER), because the number is
given out by the kernel, rather than by the frontend. An example
Notebook is reproduced on page 95. Please note that each example
has been computed in a fresh Mathematica session. We recommend
that you begin new sessions to avoid any influences from previous
computations whenever the numbering of the input lines restarts at
1. Under the Notebook frontend, you can choose the menu
command Quit Kernel to start a fresh kernel. The frontend allows
you to store your programs and your sample computations in the
same document (the Notebook) and to open them again in the
future. We recommend, however, that you store packages in
separate files, and read them into Mathematica using <<filey. This
command to read in a package is often not shown in the dialogs in
this book. If you want to reproduce the examples, you must read the
appropriate programs into Mathematica first. Electronic Resources All
programs mentioned in this book are available in machine-readable
form from the book's Web site, located at
http://www.mathconsult.ch/CSM/. There, you will find compressed
archives of all files ready to download. Pack- Packages have the
extension .m; Notebooks have the extension .nb. Both kinds of files
can be opened with the frontend. Packages can be read into the
kernel directly (using «CSMV filex) and can also be opened with any
text editor (in ASCII mode). The archive should be extracted into the
AddOns/Applications subdirectory of your Mathe- Mathematica
installation directory. Extraction will create a subdirectory CSM inside
the Applications directory. Mathematica can display its own
installation In[l]:» ITopDirectory directory. The value of
$TopDirectory Out[1]= /usr/local/Mathematica will reflect the actual
place where you in- installed Mathematica on your computer. If you
installed the files correctly, this simple In[2]:= « CSM* Test' test
should give the result shown here. Note ^ CSM packages ^e
correctly installed in the use of the backquote * as a machine-
independent way to specify directories and
/usr/local/Mathematica/AddOns/Applications/CSM files. All packages
mentioned in this book can be In[3]:= <<
CSM'ComplexPareunetricPlot* loaded by prefixing their name with
the di- directory, CSM.
About This Book xvii Please refer to the book's Web site for up-to-
date information on available archive formats and detailed
installation instructions. The programs are protected by copyright.
You may copy them only for your personal use. If this book is a
required text in a class you teach, you may also make the programs
available to your students on the computer network used for the
exercise sessions. To copy otherwise requires prior written
permission from the author. The author and Cambridge University
Press, Ltd., make no representations, expressed or implied, with
respect to this software, including, without limitations, any implied
warranties of merchantability or fitness for a particular purpose, all
of which are disclaimed expressly. The author or Cambridge
University Press, their licensees, distributors, or dealers shall in no
event be liable for any indirect, incidental, or consequential
damages. In addition to the programs, the book's Web site contains
other information, such as notebooks, updates, a list of errata, and
the archive of the mailing list intended for readers of this book. I
encourage you to join the mailing list. Please see the Web site for
details. Notation and Terminology Mathematica input and output is
typeset in a typewriterlike style (in the Courier font): Expand[ (x+y)
*9]. Parts of Mathematica expressions not to be entered verbatim,
but denot- denoting (meta) variables, are set in italic: f [var_] : =
body. Functions or commands are denoted by their name, followed
by an empty argument list in square brackets: Expand[]. Program
listings are delimited by horizontal lines: a[l] = a[2] = 1
a[n_Integer?Positive] := a[n] = a[a[n-l]] + a[n-l-a[n-l]] A sequence
by John H. Conway. A program package is identified by name (the
context name, as we shall see) - for example, Complex. The files
used for storing successive versions of this package will be named
Complexi .m, Complex2.m, and so on. The final version will be called
Complex.m. Mathematica dialog is set in two columns. The left
column contains explanations; the right column contains input and
output, including graphics. This form of presentation is derived from
The Mathematica Book. As usual, we will clarify program structure
by indentation. Mathematica allows writing deeply nested
expressions. It is, therefore, often necessary to break such
expressions into multiple lines.
xviii About This Book Here is an example of such a dialog. You In[l]
:= Factor[ i*34 - 1 ] would enter only the input set in boldface.
out[i]= (-1 + x) A + x) The prompt In[l] := is printed by Math-
ematica. If you work with the Notebook A _ x + x2 _ x3 + x4 _ x5 +
x6 _ J + x8 _ frontend, this prompt will appear after you evaluate
your input with ENTER. 10 n 12 13 14 15 16. J x-x+x-x+x-x+x)
23456789 A+x+x +x +i +x + x + x + x + x + 10 11 12 13 14 15 16
I +X + X +X + X +X +X) In most programming languages, you can
define procedures, functions, or subroutines. Mathe- Mathematica
uses only one mechanism, called definitions, which look like / [rc_] :
= def. Chapter 2 provides a short explanation of the elements of
Mathematical programming language. A more in-depth presentation
is given in Appendix B. The table on page xx lists the mathematical
notations that we use. Equations, figures, program listings, and
tables are numbered by section. For example, Equation 3.1-1 is the
first equation in Section 3.1. Colophon Mathematica dialogs were
computed on a Sun ULTRAsparc II with Version 4.0 of Mathematica
using the initialization file init.m reproduced here. Format
[Continuation!!.]] :» "" SeedRandom[10000] Off[ General::spell,
General::spelll ] Unprotect[Short] Short[e_] := Short[e, 2] (* lines
are very short *) Protect[Short] Set0ptions[ Plot3D, AspectRatio ->
Automatic, PlotPoints -> 35 ] Set0ptions[ Graphics3D, AspectRatio -
> Automatic ] Set0ptions[ ParametricPlot, AspectRatio -> Automatic
] SetDptions[ ParametricPlot3D, Axes -> None ]
Needs["ProgrammingInMathematicax0ptions*"] SetAllDptions[
ColorOutput -> GrayLevel ] $DefaultFont = {"Times-Roman", 9.0} (¦
font in graphics ¦) Set0ptions["stdout", PageWidth->56] (¦ line width
¦) init.m: Mathematica initialization for this book. The manuscript is
written in L&TgX [40] (with many custom macros). It contains only
the input of the sample computations. The results were computed by
Mathematica and were inserted
About This Book xix automatically into the file. The bibliography was
produced with BffiTgX [59J, and the index was sorted with
makeindex [41]. Those figures not produced with Mathematica were
designed with FrameMaker and included in PostScript form. The
reproductions of Notebooks and help screens were taken from the
computer's screen. Finally, the output of LJTgX was converted into
PostScript and phototypeset.
About This Book \gx logx gcd(a, b) a | b a mod b a div b signx n! N
Z zp R C i [r\ \r] x^y n(x) a1 v.w a 0 b divv grad s V2.s d dx d 7$x x
h-> y Xx.t(x) [x —> a]e pAq pVq p^q rUs rDs r — s r N s logarithm
to base 2, log2 x natural logarithm (base e) greatest common divisor
a divides b remainder when a is divided by b integer part of the
quotient a/b sign of x n factorial, n! = n(n - l)(n - 2) • ¦ ¦ 1; 0! = 1
set of nonnegative integers {0, 1,2,...} ring of integers {0, ± 1,
±2,...} residue classes modulo p field of real numbers field of
complex numbers imaginary unit, i = y/—l largest integer < r
smallest integer > r approximate equality of x and y number of
primes < x transpose of matrix a dot product of vectors v and w
outer product of tensors a and b divergence of vector field v
gradient of scalar field s Laplace operator, V2.s = div grad s total
derivative w.r.t. x partial derivative w.r.t. x mapping of x to y lambda
expression (pure function) substitution of x by a in e p AND? pORq p
implies q union of sets r and s intersection of sets r and s difference
of sets r and s join of relations r and s Mathematical Notation Used
in This Book.
Brand.
Ik heb een zwaarder kruis te dragen;
Neem’ dàt van mij af, wie het kan.
D e B a l j u w.
Wat ’s dat? U schijnt niet erg getroffen
Door ’t gunstbewijs van hooger hand?
U is mij absoluut een raadsel!
Maar, ’k bid u, denk toch even na …
B r a n d (stampvoetend).
D e B a l j u w.
Wie daar nu toch uit wijs kan worden,
En hem begrijpen? Grootheid die
Zit in iets dat terug moet stralen,
Dat niet te meten is bij duimen?
En sterrennacht? Zoo zei hij immers?…
Had hij te goed gedéjeuneerd soms?… (af).
D e P r o o s t (komt op).
De Proost.
Zoo, mijn waarde,
Ontbreekt er meer nog dan de wijding?
Brand.
In ’t nieuwgebouwde huis behoort
Een weergeboren, reine geest.
De Proost.
Och, zoo iets komt ook wel van zelf.
Zoo’n groot en mooi versierd gewelf,
Zoo’n lichte ruimte brengt ook mee
Dat ’t volk zich wel wat reiner houdt.
En dan die mooie acoustiek,
Die ieder woord geeft dubb’le kracht,
Moet der gemeenteleden g’loof
Verhonderdvoudigen per hoofd.
Dat zijn in waarheid resultaten,
Zooals zelfs niet in groote steden
Er beter aan te wijzen zijn …
Dat alles danken wij aan u;
Neem daarvoor van een ambtgenoot
Den diepgevoelden dank, die wel
Aan het diner gevolgd zal worden,
Op dezen dag … uw eeredag!…
Door menig warm, geestdriftig woord
Van onze jongre geestlijkheid …
Maar, waarde Brand, wat ziet u bleek …
Brand.
Al lang ontzonk mij kracht en moed.
De Proost.
Geen wonder ook;… bij zooveel zorgen,
En alles zonder hulp en steun.
Maar nu is ’t ergste ook geleden,
En reeds loont ons een schoone dag.
Maar goeden moed; het zal wel gaan!
Zoo vele duizenden zijn hier
Uit verre streken saamgekomen;
Zeg zelf nu maar … Wie neemt het op
In reednaarsgaven tegen u?
Kijk, heel uw ambtgenooten-schaar
Ontvangt u nu met open armen,
En der gemeenteleden harten
Zijn vol van warmen dank aan u!
En ’t bouwwerk dat zoo goed gelukt is!
En dat het hier zoo mooi versierd is!
En dan de dagtekst … hoe verheven!
En ’t ongeëvenaard diner!
Ik was juist in de pastorie
Toen daar voor ’t feest het kalf geslacht werd.
In waarheid, Brand, een prachtig dier!
Ik dacht zoo, dat heeft heel wat in
Om zulk een lekker stuk te vinden
In dezen moeielijken tijd,
Nu ’t vleesch zoo duur is tegenwoordig.
Maar laat ons dat tot straks bewaren.
Iets anders nog dreef mij hierheen.
Brand.
Spreek op maar; snijd, steek, scheur en kerf!
De Proost.
Mijn climax, vriend, is minder pijnlijk.
Doch kort zijn; veel tijd is er niet.
Er is een enkel punt, waarin
Van heden af u moet verandren,
En dat zal vast niet moeilijk zijn.
Ja, ik vermoed, dat u zoo half wel
Kan raden al, waarop ik zinspeel?
’t Betreft uw opvatting van ambtsplicht.
Tot nu toe heeft u niet genoeg
Gewoonte en gebruik ontzien;
En toch, die beide zijn ’t voornaamste,
Zoo al niet eigenlijk het hoogste.
Nu ja, och Heer, ’k wil niet berispen,
U is nog jong, een nieuweling,
U komt pas uit een groote stad,
Kan hier de toestanden niet kennen …
Maar nu, mijn waarde, is het noodig
De zaak wat juister op te vatten.
Tot nu toe ging u ’t meest ter harte
Wat iedre ziel voor zich behoeft;
Een grove fout … dit onder ons …
Men moet de massa samen wegen;
Scheer allen over ééne kam.
Gerust, daar vaart u ’t beste bij!
Brand.
Verklaar u nader!
De Proost.
Kijk eens hier,…
U bouwde hier tot aller heil
Een kerk. Die is als ’t feestgewaad
Des vredes en van recht en wet;
Want in den godsdienst ziet de Staat
De macht, die ’t meest doet ter beschaving …
Het bolwerk van zijn vast vertrouwen,
En ’t richtsnoer der moraliteit.
Ziet u, de Staat is niet heel rijk,
En die wil waarde voor zijn geld.
Goed Christen, zegt men daar, goed burger
Denkt u dat die het geld verdoet
Voor ’t menschdom, en God ten believe?
En om ’t zich moeielijk te maken?
Neen, zoo gek is de Staat nu niet;
En ’t zag voor allen er slecht uit
Zoo, nauwgezet de Staat en streng,
Niet meer dan dàt voor oogen had.
Doch ’t doel bereikt de Staat alleen
Door middel van zijn ambtenaars,
In dit geval dus door den leeraar …
Brand.
Elk woord is wijsheid! Spreek!
De Proost.
Er blijft nu
Niet veel te zeggen meer. U schonk dus
Den Staat die kerk te zijnen bate,
En daaruit volgt dat thans uw arbeid
Tot steun van Kerk en Staat moet dienen.
In dezen geest zie ik het feest,
Dat wij zoo aanstonds zullen vieren;
Zóó zullen ook de klokken luiden,
Zóó leest men dan den schenkingsbrief.
En mèt de schenking, dus, belooft u,
Nu ook te doen wat ’k u gevraagd heb …
Brand.
Bij God, zoo was het niet bedoeld!
De Proost.
Ja, vriendlief, maar nu is ’t te laat …
Brand.
Te laat? Dat zullen wij eens zien!
De Proost.
’k Moet om u lachen! Wees toch wijs!
Waarover maakt u nu zoo’n drukte?
Wat u belooft, daar steekt geen kwaad in!
Geen enkle ziel die schade lijdt
Als tevens u den Staat wil dienen;
Twee vliegen kan u in één klap slaan,
Als u het maar verstandig aanlegt.
’t Is niet uw werk om Jan en Piet
Te redden van het vuur der hel,
Maar de gemeenteleden àllen
Aan de genadebron te laven.
Wordt ’t heele kerspel dan verlost,
Heeft dus ook ieder deel daaraan.
De Staat is, u zal ’t vast niet weten,
Precies republikeinsch ten halve;
Hij haat de vrijheid als den dood,
Maar ziet gelijkheid graag genoeg;
Gelijkheid vindt men echter nooit
Vóór, wat oneven is, geslecht wordt,…
En dàt is ’t juist wat u niet doet!
Integendeel u heeft bevorderd
Wat ongelijk en ongewoon is.
Eertijds kwam dat nooit zoo aan ’t licht.
Een ieder was lid van de Kerk.
Nu heeft elk een persoonlijkheid;
En dat komt niet den Staat ten goede.
En daarom gaat ’t dan ook zoo moeilijk
Gelijkheidsbijdragen te innen,
En andere gemeente-goedren,
Omdat de Kerk niet meer de hoed is
Die passen moet op alle hoofden.
Brand.
Welk een vooruitzicht opent zich!
De Proost.
Niet moedloos zijn; dat baat u niets;
Hoewel onloochenbaar hier heerscht
Een warboel, die een gruwel is.
Maar waar nog leven is, is hoop.
En door de schenking komt te meer
Uw plicht uit, naamlijk om te werken
Voor ’t heil van Kerk en Staat nu beide.
Bij alles hoort toch regelmaat,
Zal niet verspreider krachten spel
Dol, als een ongetemd wild veulen,
Vernielen griend en haag en grenspaal
Van overleev’ring en gewoonte.
In iedre orde heerscht één wet,
Al draagt die ook een andren naam.
Men noemt haar “school” voor schoone kunsten;
Bij de soldaten, als ik mij
Nog goed herinner is ’t “de pas”.
Ja, dat is ’t woord, mijn waarde vriend!
Daar moet het heen, zoo meent de Staat.
Hij acht den “looppas” veel te snel;
“Markeert den pas”, niet snel genoeg;
Maar ieder in denzelfden pas,
En ieder even groote passen,…
Kijk, dat is ’t doel waarheen wij streven!
Brand.
De goot voor d’adelaar;… hoog boven
De wolken zweven, voor de ganzen!
De Proost.
Nu, dieren zijn wij, Goddank niet;…
Maar wil u poëzie en fabels,
Die vindt men in den bijbel wel.
Die is er vol van; wemelt zelfs
Van Genesis tot de Openbaring
Van vele leerrijke parabels.
Ik wijs bijvoorbeeld enkel op
Het bouwen van den Babeltoren!
Hoe ver kwam ’t arme menschdom daar?
En dat waardoor? Licht te verklaren,
Zij bleven niet in de geleed’ren,
Zij spraken elk hun eigen taal,
Niet samen trokken ze onder ’t juk …
Zij werden tot persoonlijkheden.
Dit is de ééne helft der kernen
Verborgen in der fabel schaal:
Wie zich van andren houdt gescheiden,
Blijft eenzaam en komt licht ten val.
Wien God in ’s levens strijd wil neerslaan
Dien maakt hij tot individu.
En eertijds zeiden de Romeinen:
De goden roofden hem ’t verstand.
Maar gek en eenzaam dat is ’t zelfde,
En daarom moet wie eenzaam staat
Ten slotte ’t zelfde lot verwachten
Als hem,… dien David zond ten strijde
In ’t heetst gevecht,… Uria, trof.
Brand.
Wel mooglijk, ja; maar wat dan nog?
’k Zie in den dood geen ondergang.
En is u er zoo zeker van
Dat waren zij die bouwden één
Van taal geweest, en één van zin,
Het hun gelukt zou zijn den toren
Tot in den hemel op te trekken?
De Proost.
Tot in den hemel? Neen, volstrekt niet;
Tot in den hemel reikt er niemand.
Dàt is de andre helft der kernen
Verborgen in der fabel schaal:
Dat ieder bouwwerk komt ten val
Dat streven wil naar ’s hemels sterren.
Brand.
De Jacobsladder rees zoo hoog toch,
En ’t ziele-smachten reikt ten hemel!
De Proost.
Bedoelt u ’t zóó! Ja, lieve hemel!
Daarover valt niets meer te zeggen.
Natuurlijk is de hemel ’t loon
Voor ’n leven welbesteed en vroom.
Maar g’loof en leven te vermengen
Schaadt beiden; ’t één is niet het ander;…
Zes dagen zijn er om te werken,
De zevende is voor zielezorgen;
Stond heel de week het Godshuis open,
Wie zou er dan nog Zondags komen?
’t Verzwakt de loutringskracht van ’t woord,
Zoo u niet met verstand het spaart;
Want godsdienst, evenals de kunst
Moet niet zich oplossen in damp.
U mag uw idealen zien
Van ’s kansels heilig toevluchtsoord …
Maar leg ze weg met ’t ambtsgewaad,
Zoodra u weer in ’t leven staat.
Zoo ’k zei, er is een wet in alles,
Die strenge zelfbeperking eischt,
En ’t is om dit in ’t licht te stellen …
Wat noodig was … dat ’k tot u sprak.
Brand.
Eén ding begrijp ik: voor mij passen
De staatsbegrippen van mijn ambt niet.
De Proost.
Jawel, vriend, u kan juist veel goed doen,…
Maar niet hier … u moet hooger op;…
In andre sfeer …
Brand.
Is ’t daarvoor noodig
Dat ’k eerst gesleurd word door het slijk?
De Proost.
Wie zich vernedert wordt verhoogd.
Zal ’t haakje pakken, moet men ’t buigen.
Brand.
U moet, wien u gebruikt eerst dooden!
De Proost.
God sta mij bij! Wat denkt u nu,
Dat ik zoo iets …?
Brand.
Jawel! Zoo is ’t!
Eerst iemand langzaam doen verbloeden!
Als een geraamte past men eerst
In jullie bloedloos bleek bestaan!
De Proost.
Ik zou geen kat nog ader laten,
Veel minder u, begrijp mij toch!
Ik dacht alleen dat het geen kwaad kon
Als ik u even wees den weg,
Waar langs ik ben vooruit gekomen.
Brand.
Beseft u ook wàt u verlangd heeft?
Dat ik bij ’t eerste haangekraai
Van ’t Rijk, verloochnen zal ál wat
Mijn ideaal was waar ’k voor leefde!
De Proost.
Verloochnen, vriend? Wie eischt er dat?
Ik wees alleen maar op uw plicht;
Ik wil dat u op zij zal zetten
Wat uw gemeente niet tot nut is.
Bewaar het alles, als u wil,…
Maar hoû ’t hermetisch achter slot.
Dweep in uw binnenste als ’t dan moet,
Niet voor het volk, in ’t openbaar.
G’loof mij: het wreekt zich op den duur,
Als men stijfhoofdig blijft en tuchtloos.
Brand.
Ja, angst voor straf, hoop op belooning,
Als ’t Kaïnsmerk staat ’t op jouw voorhoofd;
En schreeuwt het uit, hoe wereldwijs jij
Den Abel in je ziel gedood hebt!
D e P r o o s t (in zichzelf).
Brand.
Weg, weg van hier!
De Proost.
Ja, dat is waar;
Een man als u, ’k begrijp het goed,
Verlangt een beetren arbeidskring;
Maar, zal u ooit tevreden zijn
In ruimen of in kleinen kring,
Moet u de tijdslivrei aantrekken.
De korporaal moet met den stok
De maat er in slaan bij het volk.
Want ’t ideaal van een die vóórgaat
Is thans bij ons, een korporaal.
Zooals de korporaal zijn menschen
Ter kerke leidt, in het gelid,
Zoo moet u de gemeente leiden
Als herder naar het Paradijs,
’t Gaat zoo gemaklijk; voor ’t geloof
Heeft u, als leeraar, het gezag;
En daar dat weer op studie steunt
Neemt men ’t ook blindelings wel aan.
En hoe de leer u moet verkond’gen
Dat toont u wet en ritueel wel.
Dus, broeder … niet ontmoedigd zijn,
Om na te denken is ’t nog tijd;
Begrijp den toestand, wees niet angstig!…
’k Wil in de kerk nog eens beproeven
Of ik met luider stem kan spreken;
’k Ben niet gewend aan zooveel klank,…
Die komt hier maar zoo zelden voor.
Tot weerziens; straks zal ’k preeken over
De tweespalt in der menschen ziel,
En hoe Gods beeltnis uitgewischt is,…
Maar nu wordt ’t, dunkt mij, wel haast tijd
Om ’n kleine hartsterking te nemen (af).
B r a n d (uitroepend:)
Jij, Ejnar!
E j n a r.
Ja, zoo is mijn naam.
Brand.
Juist nu ’k naar iemand zoo verlang
Wiens hart niet is van hout of steen!
O, Ejnar, kom hier in mijn armen!
E j n a r.
Dat hoeft niet; ik ben al geborgen.
Brand.
Je koestert wrok na zooveel jaren,
Om wat er eens gebeurd is?
E j n a r.
Neen;
Jij hebt geen schuld. Ik zie in jou
Het blinde werktuig, dat Gods liefde
Mij toezond, toen ik was verdwaald.
B r a n d (wijkt terug).
E j n a r.
De taal der ruste,…
Die iemand leert, als hij der zonde
Gewaad aflegt, en wordt herboren.
Brand.
Verwonderlijk! Ik had gehoord
Dat jij toenmaals heel andre wegen
Had ingeslagen …
E j n a r.
’k Was verleid
Door hoogmoed, trotsch op eigen krachten.
De gaven, die de wereld aankweekt,
’t Talent, dat men zoo vaak geroemd heeft,
Mijn zangkunst, ’t waren enkel strikken,
Die mij in Satans netten trokken.
Maar God zij dank; hij had mij lief,
Hij liet zijn zwakke lam niet los;
Hij hielp mij, toen het noodig was.
Brand.
Op welke wijze?
E j n a r.
Ik verviel …
Brand.
Verviel? Waartoe?
E j n a r.
Tot drank en spel;
Hij deed naar ’t dobbelspel mij grijpen …
Brand.
En noem je dàt een daad des Heeren?
E j n a r.
’t Was tot verlossing de eerste stap.
Daarna werd ik een tijdlang ziek.
’k Verloor mijn werklust, mijn talent,
En al mijn vroolijkheid verdween.
Toen zond men mij naar ’t ziekenhuis;
Lang lag ik ziek, in heete koortsen …
Ik meende dat ’k in alle kamers
Zag duizenden heel groote vliegen,…
Kwam er weer uit en maakte kennis
Met zusters, die in ’s hemels dienst staan,
Verloren zielen zoekend rondgaan;
En dezen, met een theoloog,
Verlosten mij van ’s werelds juk,
Bevrijdden mij uit ’t net der zonde
En maakten mij tot ’n kind des Heeren.
Brand.
Zoo.
E j n a r.
Ja. Eén pad leidt door het dal;
Het andere langs een steile helling.
Brand.
En later?
E j n a r.
Later? Ja, dat ’s waar;
Toen ben ’k geweest onthoudingsleeraar.
Maar daarbij loopt men groot gevaar
Weer in verzoeking te geraken;
Ik zocht daarom iets anders weer,
Ik ga nu weg als zendeling …
Brand.
Waarheen?
E j n a r.
Naar ’t land der woeste negers
Maar ’t best is dat wij nu maar scheiden!
Mijn tijd is kostbaar …
Brand.
Blijf je niet?
’t Is feest van daag hier.
E j n a r.
Dank je wel;
Mijn plaats is bij de zwarte zielen.
Vaarwel! (wil gaan).
Brand.
Dringt geen herinnering
Je te verwijlen en te vragen …?
E j n a r.
Waarnaar?
Brand.
Naar een, die zou betreuren
Den afgrond tusschen nu en toen …
E j n a r.
Ja, ik begrijp, je denkt wellicht
Nog aan die jonge vrouw van toen,
Die me in haar netten hield gevangen,
Vóór ik door ’t g’loof nog was gereinigd.
Wel, hoe is het met haar gesteld?
Brand.
Zij werd een jaar daarna mijn vrouw.
E j n a r.
Dàt heeft geen beteeknis; aan zóó iets
Schenk ik volstrekt geen aandacht meer?
Dat waar ’t op aankomt zeg me alleen.
Brand.
Ons leven was gezegend rijk
Met vreugd en leed; ons kindje stierf …
E j n a r.
Heeft geen beteeknis.
Brand.
Dat óók niet?
E j n a r.
Naar zulke dingen vraag ik niet;
’k Wil weten hoe zij is gestorven.
Brand.
Met blijde hoop op ’t morgenrood,
Met heel den rijkdom van haar hart,
Met vasten wil tot ’t laatste toe;…
Met dank voor al wat ’t leven gaf
En nam, zoo ging zij in haar graf.
E j n a r.
Dat alles is maar woordenpraal;
Zeg hoe het stond met haar geloof?
Brand.
Onwrikbaar.
E j n a r.
In wien?
Brand.
In haar God!
E j n a r.
Alleen in hem? Dat is haar oordeel!
Brand.
Wat zeg je daar?
E j n a r.
Verdoemd, helaas.
B r a n d (kalm).
E j n a r.
De Heer der helle
Heeft in zijn greep ook jou te pakken;…
Zoo goed als zij zal je eeuwig branden.
Brand.
Ellendeling, durf jij verdoemen!
Die zelf lag in een poel van zonden …
E j n a r.
Op mij kleeft nu geen enkle smet;
Ik ben gereinigd door het g’loof;
En alles wat er onrein was
Wies ware heiligheid mij af;
Gereinigd is mijn Adamskleed
Door der ontwaking klophout-slag;
En als een koorhemd ben ik blank,
Gebleekt door ’t loogbad des gebeds.
Brand.
Schaam je!
E j n a r.
Insgelijks. ’k Ruik zwavelstank,
En ’k zie den duivel om den hoek staan.
Ik ben een korrel hemelsch koren,…
Jij in de zeef van ’t oordeel … kaf. (af).
Brand.
Laat hen komen.
D e B a l j u w.
Zonder u!
Denk eens na, spoed u naar huis!
’t Volk wil al niet langer wachten;
Al die goede menschen dringen
Als een bergrivier in ’t voorjaar,
Naar de pastorie opstuwend,
Roepen dat ze u willen zien.
Hoor maar, daar klinkt weer hun roepen!
Haast u, want ik vrees zij mochten
Niet humaan te werk eens gaan.
Brand.
Nooit meer zal ’k mijn voorhoofd buigen
In hun midden, met u gaan;
Ik blijf hier.
D e B a l j u w.
Is u krankzinnig?
Brand.
Uw weg is voor mij te smal.
D e B a l j u w.
Die wordt smaller nog hoe langer
Meer en meer het volk gaat dringen;
Kijk, daar heb je ’t al, waarachtig!
Proost en priesters, ambtenaars
Allemaal op zij gedrongen …;
Kom toch, kom toch, sla d’r op los!
Laat uw invloed zich doen gelden!
Al te laat! de rijen breken;
Heel de optocht loopt in ’t honderd!
(De menigte stroomt naar binnen en breekt in woeste wanorde door den
feeststoet heen naar de kerk toe).
Enkele stemmen.
Brand!
Kijk daar!
We e r a n d e re .
Geef nu het teeken!
D e B a l j u w.
Ik heb heden niets te zeggen!
D e S c h o o l m e e s t e r.
Spreek een enkel woord tot hen,
Dat hen tot bedaren brengt!
Is ’t iets slechts of is ’t iets goeds
Wat er hier gebeuren moet?
Brand.
O, er gaat dus nog een strooming
Door hun drukkend loome kalmte!
Menschen, gij staat aan den kruisweg,
’t Nieuwe moet geheel gij willen,…
Puin en vuil van ’t oude wegdoen,…
Vóór de tempel, hoog en groot
Oprijst tot een bedehuis!
De Ambtenaren.
Hoor, hij raaskalt!
De Geestelijken.
Hij is gek!
Brand.
Ja, dat wàs ik, toen ik meende
Dat gij, hoe dan ook, toch diende
Hem, die geest en waarheid wil!
En ik was het, toen ik dacht,
Dat ik hem u nader bracht
Lonkend, dingend, met den Heer;
Klein was maar het oude kerkje,
En ik redeneerde zoo:
Eéns zoo groot,… dat slaat wel in;
Vijfmaal grooter … dàt moet goed doen!
En ik zag niet hoe ’t weer gold
’t Oude alles of wel niets.
Transigeerend dwaalde ik af.
Maar op heden sprak de Heer.
De bazuin des Oordeels heeft er
Over ’t huis zoo juist geklonken,…
En ik, luistrend, angstig, bevend,
Klein, als David stond voor Nathan,
Was verslagen, stom van schrik;…
Nu is alle twijfel weg.
Schipp’ren blijft een werk des Duivels!
Brand.
Gij liet door den Booze u
’n Blinddoek voor de oogen binden,
Klein verdeeld hebt gij uw krachten,
U verbrokkeld en gekloofd;
Daardoor zijt gij zwak en hol nu,
Niemand krachtig, sterk en heel.
Wat zoekt gij hier in de kerk?
’t Is de praal maar die u lokt,
Orgelspel en klokgelui …
Het genot van heerlijk huivren
Bij een preek vol vuur en gloed,
Die daar lispelt, die daar fluistert,
Wast en overvloeit en dondert,
Naar de regels van de kunst!
D e P r o o s t (in zichzelf).
D e B a l j u w (evenzoo).
Brand.
’t Is de glans der nieuwe kaarsen,
’t Uiterlijke dat gij wilt.
En dan weer naar huis in stompheid,
Weer terug in sleur en dufheid,
Lijf en ziel in werkdags-kleeren;
En diep in de kist verborgen,
Goed bezorgd, het boek des levens,
Tot er weer een Zondag komt!
O, dat was ’t niet wat ik droomde,
Toen ik al die offers bracht!
Hoog en groot wilde ik de kerk,
Dat zij overwelven zou
Niet alleen geloof en leer,
Maar àl wat God in het leven
Recht van leven heeft gegeven …
Zweet en stof van ’t zware dagwerk,
Avondrust en bange nachten,
Levenslust van jonge menschen,
Alles wat van vreugd en leed
’n Menschenziel maar kan bevatten.
’t Bruisend neerstorten van beek en
Waterval in donkren afgrond,
Tonen gierend uit den storm,
Klanken uit de zee òpklinkend,
Moesten met het orgelspel
En met ’t lied van menschenstemmen
Als bezworen, samen smelten!
Weg met ’t werk dat hier gedaan is!
’t Is alleen in leugens groot;
Rijp alweder om te vallen,
Is het uw klein-willen waardig.
Gij wilt allen wasdom dooden
Door uw werk van God te scheiden …
Zes der dagen van de week
Haalt gij Gods banier naar binnen.
En den zevenden alleen,
Ziet men haar ten hemel wapp’ren!
De Proost.
Luistert niet! Hij is geen Christen,
Hij bezit niet ’t ware g’loof.
Brand.
Ha! Daar noemt gij juist het punt …
Voor ons beiden het geschilpunt,
En voor de verbroken éénheid!
Zonder ziel kan niemand g’looven!
Wijs mij hier één ènkle ziel!
Wijs mij iemand die niet wegwierp
’t Beste wat er in hem is.
Tastend, grijpend, voorwaarts haastend,
Onder ’t jagen naar genoegens,…
Lokkend fluitend goochelspel …
Wordt gij stomp voor levensvreugd.
Uitgebrand pas en gebroken
Komen zij voor de arke dansen!
Hebben kreup’len dan en dooven
Eerst den beker leeg gedronken,…
Ja, dàn is het tijd voor boete,
Tijd voor hopen en voor bidden,
Eerst als gij uw merk verspeeld hebt,
Wordt als ’t redelooze dier,
Kruipt gij naar de hemelpoort,
Zoekend God … als invaliden!
Daarom moet zijn rijk vervallen.
Waarom zou hij aan zijn voeten
Die verlepte zielen dulden?
Heeft hij zelf het niet verkondigd …
Enkel zij, die rein van zin zijn
Als een kind, en onbedorven,
Zullen ’t hemelrijk eens erven!
Kinderzin alléén bereikt dat!
Transigeert niet met u zelven.
Komt dan allen, mannen, vrouwen,…
Komt met frissche kinderwangen,
In de groote kerk des levens!
D e B a l j u w.
Maak dan open!
D e M e n i g t e (gilt angstig).
Brand.
Onze kerk heeft paal noch perken,
’t Groene aardrijk is haar vloer,
Weide of akker, zee of fjord;
’s Hemels blauw is het gewelf
Dat haar ruimte overspant.
Daar zal al uw werk gebeuren,
Dat een ieder ’t moge hooren;
Vreest niet, wat ge ook moogt volbrengen,
Haar daarmede te ontwijden.
Zij zal alles dekken, even
Als de bast den heelen stam:
Dáár wordt g’loof en leven één.
Daar zal ’t daaglijksch werken worden
Eén geheel met wet en g’loofsleer.
Daar zal ’t dagwerk voor u één zijn
Met verlangen naar het hoog’re,
’t Spel der kinderen om den kerstboom,
En den feestdans vóór de arke!
(Er gaat als een storm door de menigte; enkelen wijken terug; de meesten
scharen zich om Brand).
Duizend Stemmen.
Nu is ’t licht, waar ’t eerst was duister;…
Eén is ’t: leven… en God dienen!
De Proost.
Wee ons! hij lokt ze allen tot zich!
Helpt politie, baljuw, koster!
D e B a l j u w (gedempt).
B r a n d (tegen de menigte).
D e B a l j u w (zachtjes en verlicht).
D e P r o o s t (evenzoo).
Brand.
Kom, wie jong is,… kom wie frisch is,
Laat van u, door ’s levens adem,
Wisschen ’t stof uit ’t enge dal.
Volg mij op mijn zegetocht!
Eénmaal moet gij toch ontwaken,
Eénmaal moet gij toch, geadeld,
Breken met wat schipp’ren heet;…
Uit de ellende van uw lafheid,
Uit al wat er zwak en laag is.
Sla in ’t aangezicht uw vijand!
Strijd met hem op dood en leven!
D e B a l j u w.
Halt! Ik lees de oproersakte!
Brand.
Lees maar! Ik breek nu met alles!
De Menigte.
Wijs den weg, wij zullen volgen!
Brand.
Over ’t ijs der steile gletschers!
Heel het land door, gaan wij trekken,
Iedren zieleband ontknoopend
Die het volk gevangen houdt,…
Dan gelouterd, hoog en vrij,
Al wat traag en stomp is wegdoen,
Mannen wordend, priesters wordend,
Nieuw opdrukkend d’ ouden stempel,
Welvend ’t Godsrijk als een tempel!
(De menschenmassa stroomt door het dal de hoogte op. Weinigen blijven
achter).
D e P r o o s t (tegen de weggaanden).
D e B a l j u w.
Hei! Keert om, je past veel beter
In het dorp hier, kalm en stil.
Menschen hoort!… Je gaat te gronde!…
Hm, geen antwoord zelfs, die honden!
De Proost.
Denkt toch aan je huis en haard!
D e B a l j u w.
Denkt aan jullie veld en akker,
Denkt aan ’t onverzorgde vee!
Stemmen.
Van den hemel daalde manna
Toen zijn volk eens honger leed!
De Proost.
Hoort je vrouwen om je jamren!
S t e m m e n (ver weg).
De Proost.
Kindren klagen: weg is vader!
De heele Schare.
Mèt of tegen ons, is ’t wachtwoord!
De Proost.
Overwinnen?… Zij zijn weg!
D e B a l j u w.
Ja, maar wij zijn er toch nog …
En … ik ken mijn schaapjes wel! (loopt hen na).
De Proost.
Zou hij waarlijk …? ja, zoo waar,
Achterna loopt hij de bende!
Hè, ik voel mijn moed herleven …
Dan wil ik ook mee den berg op!…
Mooglijk vang ik er wel enklen!
Leg het zadel op mijn klepper!…
Haal me een paard, vertrouwd en mak!
(allen af).
(Bij de allerhoogste tot het dorp behoorende hut. Op den achtergrond wordt
het landschap hooger en gaat over in groote kale bergvlakten. Het regent.
Brand, door de menigte, mannen, vrouwen en kinderen, vergezeld, komt den
berg op).
Brand.
Kijkt vóóruit; vóór ons ligt de zege!
Het dorp ligt achter ons, beneden.
Van berg tot berg spant dicht de mist
Er overheen haar neveltent.
Vergeet het duf bestaan daarginds,
Stijg vrij, stijg hoog, gij volk van God!
Een Man.
Mijn oude vader kan niet meer.
Een andere.
Ik at sinds gisteren niemendal …
Ve r s c h e i d e n e n .
Wij hebben honger! hebben dorst!
Brand.
Eerst over dezen berg; vooruit!
D e S c h o o l m e e s t e r. .
Langs welken weg?
Brand.
Welcome to our website – the ideal destination for book lovers and
knowledge seekers. With a mission to inspire endlessly, we offer a
vast collection of books, ranging from classic literary works to
specialized publications, self-development books, and children's
literature. Each book is a new journey of discovery, expanding
knowledge and enriching the soul of the reade
Our website is not just a platform for buying books, but a bridge
connecting readers to the timeless values of culture and wisdom. With
an elegant, user-friendly interface and an intelligent search system,
we are committed to providing a quick and convenient shopping
experience. Additionally, our special promotions and home delivery
services ensure that you save time and fully enjoy the joy of reading.
ebookball.com